album cover
Dopamini
album cover
Dopamini was released on October 11, 2025 by Alleyview as a part of the album Dopamini - Single
October 11, 2025
LabelAlleyview
LanguageGreek
BPM114
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy

Music Video

Music Video

Lyrics

Το καλύτερο σημείο να ξεκινήσεις είναι η αρχή
Δεν χάθηκε και ο κόσμος πάρ' τα πάνω σου
Σ' έχουνε κρίνει για δυο λάθη και έχεις διχοτομηθεί
Μα βλέπω καθαρή ψυχή μέσα στα μάτια σου
Κουβαλάς πάνω στην πλάτη του σπιτιού σου ευθύνες
Ώσπου να πιείς το δηλητήριο σου παίρνει 9 μήνες
Τα πρώτα άγχη σου ασπρίσαν τα μαλλιά
και οι υπερωρίες στη δουλειά χαράξανε στο πρόσωπο ρυτίδες
Θυμάμαι ήμουν τέρμα αντικοινωνικός
Το οφείλω στη μουσική που νιώθω διαφορετικός
Που τα τελευταία χρόνια έπαψα να νιώθω μόνος
Γιατί ο πόνος αν μοιράζεται είναι πιο υποφερτός
Δεν παλεύομαι καθόλου μη μπλέκεις είμαι τρελός
Δυσκολεύομαι να κόψω γιατί νιώθω τυχερός
Που μ' αγάπησες στο era 'τζόγος κι αλκοολισμός'
Και χαμογελάς που φέτος έσκασα πιο δυνατός
Η ζωή μου είπες είναι ένα μικρό ταξίδι
Να μην τα παίρνω σοβαρά να τη δω σαν παιχνίδι
Ύστερα με κατηγορείς ότι μονίμως παίζω
Εθίζομαι εύκολα σε ό,τι προκαλεί ντοπαμίνη
Ξέρω τι άφησα στην άκρη και τι όντως θα μείνει
Σίγουρα τίποτα το ίδιο πιστεύει και εκείνη
Σε λάθος μέρη τριγυρνάω να το ίδιο κάνει και εκείνη
Εισέρχεσαι μες στη ζωή μου με δικιά σου ευθύνη
Μας έφαγε η νύχτα τ' αλκοόλ και ο καπνός
Ξημέρωμα σπίτι να δακρύζει η μάνα μας
Ήμασταν μες στον αγώνα διαρκώς
Τώρα σιωπή δεν μιλάς για τα χάλια μας
Σκαλί σκαλί ώσπου να φανεί το φως
Δεν θέλω τη φήμη να βγω απ' τα σκοτάδια μας
Θέλω απ' τη σήψη να βγω ζωντανός
Αφιερωμένο είναι στα σημάδια μας
Για ότι γίνει υπάρχει λόγος
Πόσα στερήθηκες και πόσα σου χάρισε ο δρόμος
Μου ψιθυρίζεις στο αυτί πως έχουν όλα γκρεμιστεί
Και σε έχει κάνει πλέον αγρίμι η μοναξιά και ο πόνος
Αν ευτυχείς μόνο τις ώρες που κοιμάσαι
Κάθε φορά που ξυπνάς όλο πιο λυπημένος θα 'σαι
Σε έχει βολέψει η θολούρα βοηθάει να μη θυμάσαι
Αλλά πάνε δέκα χρόνια που μόνος αυταπατάσαι
Δεν έχουμε αλλάξει καθόλου
Ποτέ δεν ταίριαξα στα πρέπει του συνόλου
Το '25 πήρα την ζωή επ' ώμου
Και είπα να ενυδατώσω αυτό το καμένο μυαλό μου
Θέλει ρίσκο όντως για να πετύχει θέλει ρίσκο
Κι απορώ κάθε πρωί το κουράγιο που βρίσκω
Επιρρεπής στο να με παίρνει η κατηφόρα
Μα πηγαίνω προς τα πάνω πλέον χωρίς να κοιτάζω το πίσω
Η ζωή μου είπες είναι ένα μικρό ταξίδι
Να μην τα παίρνω σοβαρά να τη δω σαν παιχνίδι
Ύστερα με κατηγορείς ότι μονίμως παίζω
Εθίζομαι εύκολα σε ό,τι προκαλεί ντοπαμίνη
Ξέρω τι άφησα στην άκρη και τι όντως θα μείνει
Σίγουρα τίποτα το ίδιο πιστεύει κι εκείνη
Σε λάθος μέρη τριγυρνάω να το ίδιο κάνει και εκείνη
Εισέρχεσαι μες στη ζωή μου με δικιά σου ευθύνη
Μας έφαγε η νύχτα τ' αλκοόλ και ο καπνός
Ξημέρωμα σπίτι να δακρύζει η μάνα μας
Ήμασταν μες στον αγώνα διαρκώς
Τώρα σιωπή δεν μιλάς για τα χάλια μας
Σκαλί σκαλί ώσπου να φανεί το φως
Δεν θέλω τη φήμη να βγω απ' τα σκοτάδια μας
Θέλω απ' τη σήψη να βγω ζωντανός
Αφιερωμένο είναι στα σημάδια μας.
Written by: Ach Prodd
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...