Κάνω το τράβηγμα. Από τα πάντα τα βλέπω παράλληλα

Βγάζω το αίσθημα να γράψω εφάμιλλα

Δύσκολα μάτια τα φλάτ μου τα βράδια δεν βρίσκω

Συναρπάστικο, διάλλειμα

Απ' τη ζωή

Όλα κινούνται μα εγώ έχω βγεί απ' το κουτί

Κι αν με ρωτάς τι γουστάρω, γουστάρω την ένταση κι ας μη την αντέχω κι αυτή

Δεν είναι κακό. Έχω βαλτώση, δεν είναι κακό

Όλα χωράν' στο κουφάρι, φορώ τον μπουφάν κι έχω πάρει έναν δρόμο σκληρό

Με τρομάζει τόσο η αδράνεια, μα στην παράνοια ψάχνεις να βρεις το απάγκιο

Κάνει μια παύση ο νους και το σώμα φωνάζει, χαλάρωσε, πάρε κουράγιο

Μες στο γαμήδι το άγχος, οι τεχνικές μου κατά βάθος, απλώνουν τις ρίζες στο χάος

Γεμίζει το μαύρο με φούξια ρίζες, ανούσια δεν είδες, οιωνούς με ακρίδες, Γλεντάω

Την γαμημένη version μου κοιτάω, στις νέες συνήθειες για επιβίωση παραπατάω

Τα πάρα μα παρα αναλύω και πάω

Αφήνω ένα σπόρο και στραβωκοιτάω το δρόμο, βλέπω την νταλίκα, παγώνω

Ακούω τα φρένα, βαράνε οι κόρνες κι εγώ με λιωμένα πλευρά ξανασκάω

Μου λέει η αδερφή μου είναι η κούραση κι εγώ απαντάω, δεν μασάω είμαι Duracell

Δεν ξυπνάω το πρωί μουδιασμένος πολύ πατάω αναβολή στις σκοτούρες

Είμαι στα αζήτητα, νιώθω βλαμμένος κι αντίστοιχα

Νιώθω πως δεν δίνω πονο, δεν έχω οξυγόνο αλλά νιώθω καλύτερα

Όλες οι σκέψεις taboo έχουν γινει tattoo στο μυαλό αλλά δες ύστερα

Διώχνω τις γάμω σειρήνες με φαγάν οι γάμω κυφήνες, μ' αρνήθηκα

Δεν θα πεθάνω νωρίτερα, δεν θα πεθάνω νωρίτερα

Με ρωτάν γιατί λείπω, λέω δεν χωράω είμαι flat είμαι εδώ αλλά μέσα μου λείπω

Ακούω το χτύπω, η καρδιά μου χτυπάει σιγά γιατί θέλει να τρυπάω το τοιχο

Λέει είχα λείψει πολύ απ' το μάθημα μα ήταν για λίγο

Έχω ένα γρύφο να λύσω γι' αυτο απουσιάζω για να έρθω πάλι να μιλήσω, να φτύσω τον κόμπο αφού λύσω

Έπειτα, όλοι κουράγιο ζητάμε πριν βγάλουμε

Έρπητα, μπαίνω στο σπίτι γεμίζω φιλιά και δεν θέλω να βγω απο κεί

Έπειτα, κάνω τα πάντα και φίλε τα κάνω να μοιάζουν γαμάτα ανέλπιστα

Χωράει η αποτυχία και ψάχνω να νιώσω ευτυχία αν κάπου απέτυχα

Είμαι στα πάνω μου απ' τό πουθενά ενω γράφω κομμάτι στον πάγκο

Νιώθω λες και έχω κάνει καριέρα αλλά πια δεν φτουράω και είμαι στον πάγκο

Όλα χωράνε το λέω, το ξέρω, το βλέπω και το υπογράφω

Και ψάχνω την πλούσια μου, την καρδιά, το μυαλό, τα λεφτά δεν τα παίρνει στον τάφο

Έχει complexity

Είναι ζωή ένα sport να νικάν οι αναίσθητοι

Είμαστε ευέξαπτοι

Είναι ένα κίνητρο αλλά επικίνδυνοι άνθρωποι αδέξιοι

Έχω την αίσθηση

Είναι αυτη που δεν θα χωνέψουν ποτέ οι κομπλέξικοι

Ήμουν κι εγώ φωνάζω και ξέρω πως είναι από μέσα να έχεις παραίσθηση

Εχώ αλλάξει τόσα κεφάλια

Με βλέπω λες και έχω μπροστά μου τον κέρβερο

Κι αν με ρωτάς τι γουστάρω, γουστάρω τον ΤΗ3Ο με ένα κεφάλι ελεύθερο

Μια παύση

Είμαι στα αζήτητα, νιώθω βλαμμένος κι αντίστοιχα

Νιώθω πως δεν δίνω πονο, δεν έχω οξυγόνο αλλά νιώθω καλύτερα

Όλες οι σκέψεις taboo έχουν γινει tattoo στο μυαλό αλλά δες ύστερα

Διώχνω τις γάμω σειρήνες με φαγάν οι γάμω κυφήνες, μ' αρνήθηκα

Δεν θα πεθάνω νωρίτερα, δεν θα πεθάνω νωρίτερα