album cover
Xeimwnas
3
Hip-Hop/Rap
Xeimwnas was released on February 13, 2026 by Upside Down Studio as a part of the album Xeimwnas - Single
album cover
Release DateFebruary 13, 2026
LabelUpside Down Studio
LanguageGreek
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM

Credits

PERFORMING ARTISTS
Zontiak
Zontiak
Performer
Ronin
Ronin
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Nasos Leivadas
Nasos Leivadas
Lyrics, Composer
Dimitris Triantafyllou
Dimitris Triantafyllou
Composer
PRODUCTION & ENGINEERING
Ronin
Ronin
Producer

Lyrics

Να ξυπνάς, να κοιτάς και να βλέπεις πάλι το άπειρο μαύρο σκοτάδι
το κεφάλι γυρνάς και κοιτάς τα παντζούρια και βλέπεις να μπαίνει μια λάμψη
και να σκέφτεσαι πάλι δουλειά – πίσω στο σπίτι, τα ίδια ξανά
σε έχει κουράσει η ρουτίνα και νιώθεις το ίδιο το story να παίζει ξανά
Άντε στο μπάνιο να ρίξεις νερό, πνίγεσαι ακόμα δε ξύπνησες bro
τώρα στα μάτια κοιτάς τον εαυτό σου και νιώθεις το απόλυτο μαύρο κενό
Πας στην κουζίνα να φτιάξεις καφέ, ζάχαρη μάλλον δε βάζεις ποτέ
θέλεις να νιώθεις την πίκρα στο στόμα όπως νιώθεις την πίκρα σου κάθε λεπτό
Κρίμα, είναι το μήνυμα που έλαβες απ' το φίλο ή απ' τη φίλη
χθες που τους έλεγες πόσο σκατά θα γινόσουν πάλι για εκείνη
Κρίμα, είναι το μήνυμα που έλαβες απ' το φίλο ή απ' τη φίλη
χθες που τους έλεγες πόσα σκατά σε ταΐζει η ζωή σου, σε πνίγει
"Και τι κάνεις;" "Δε με πιάνεις;" – απαντάς σε ερωτήσεις ψυχρές
άνοιξες πάλι τα έσωψυχά όμως σου κλείσαν την πόρτα λες κι ήρθε ο χειμώνας
Και πνιγμένος, στην αδράνεια, σκέφτεσαι πως θα 'ναι όλα γκρι
το μόνο που ζήτησες είναι να βλέπεις λουλούδια και χρώματα σ' άλλη εποχή
και το χρόνο παλεύω να αντέξω, δε ξέρω αμα αξίζει αυτός ο κόπος
το σκοτάδι με γέμισε μέσα μου μονάχα θλίψη, άγχος και πόνος
και το βράδυ που θέλω να δω την ελπίδα στα μάτια, νομίζω πως χάνω
μόνος περπάτησα κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
και το χρόνο παλεύω να αντέξω, δε ξέρω αμα αξίζει αυτός ο κόπος
το σκοτάδι με γέμισε μέσα μου μονάχα θλίψη, άγχος και πόνος
και το βράδυ που θέλω να δω την ελπίδα στα μάτια, νομίζω πως χάνω
μόνος περπάτησα κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
Νοσταλγείς τις παλιές αναμνήσεις, τότε που ήσουνα ακόμα μικρός
που για μπάλα ή κρυφτό θα πηγαίνατε, βόλτες και έρωτες, κυνηγητό
την αγάπη σε αυτή την κοπέλα που έδωσες όταν θα ήσουν γυμνάσιο
τώρα το μόνο σου πρόβλημα είναι να γεμίσεις αναμνήσεις το τετράδιο
Μόνιμο πρόβλημα άμα θα φτάσουν λεφτά για να βγάλεις το μήνα
μόνιμο πρόβλημα είναι το στρες και το άγχος, δε βγάζεις το μήνα
Οι γονείς σου ρωτάνε τι κάνεις, πώς είσαι και θέλουν να μάθουν τα πάντα
πώς να τους πεις πως δεν είσαι καλά και δεν κλείνεις καθόλου τα μάτια τα βράδια
Και τη θάλασσα θέλεις να δεις, να χαζέψεις, να νιώσεις λιγάκι ηρεμία
και τον ήχο όταν σκάει στα βράχια να νιώθεις καλά που δεν είναι τα πλοία
Τα πουλιά στον αέρα πετάνε ψηλά, σου θυμίζουν να ζήσεις ελεύθερος
άστη καρδιά σου να νιώσει επιτέλους αγάπη και όχι ανεπιθύμητος
Το ταβάνι το βράδυ γνωρίζει το κάθε σου λάθος και ψέμα που είπες
άσχετα που 'λεγες πως θα τα φτιάξεις και αύριο καλύτερα μάλλον θα είσαι
Το σκοτάδι κι η θλίψη σε πνίγουν σα να 'ναι σεντόνι γύρω απ' το λαιμό
μα δε σε νοιάζει καθόλου, χαράμισες κάθε ευκαιρία που είχες καιρό
Και οι φίλοι σου μοιάζουν άγνωστοι άνθρωποι που κάποτε μάλλον γνώριζες
και τα προβλήματα γίναν φίλοι σου, στα δύσκολα όμως δε τα 'θελες
Τώρα δε ξέρεις οι πράξεις που κάνεις αν είναι σωστές ή ενοχλούν
ό,τι κι αν ήτανε, κλείστηκες μες στο καβούκι σου, τώρα τι άλλο θα πούνε;
Ο εαυτός σου ψυχρός που 'χει γίνει, σα τον καρκίνο, πεθαίνεις αργά
ψάχνεις να βρεις πια τους λόγους που νιώθεις το μέσα σου τόσο κενό και σκατά
Ίσως να φταίει της μητέρας σου η φλόγα που έσβησε απ' τη κωλοαρρώστια
μα ό,τι κι αν έφταιγε, βρες τον εαυτό σου και ζήσε τα πάντα ομορφότερα
και το χρόνο παλεύω να αντέξω, δε ξέρω αμα αξίζει αυτός ο κόπος
το σκοτάδι με γέμισε μέσα μου μονάχα θλίψη, άγχος και πόνος
και το βράδυ που θέλω να δω την ελπίδα στα μάτια, νομίζω πως χάνω
μόνος περπάτησα κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
και το χρόνο παλεύω να αντέξω, δε ξέρω αμα αξίζει αυτός ο κόπος
το σκοτάδι με γέμισε μέσα μου μονάχα θλίψη, άγχος και πόνος
και το βράδυ που θέλω να δω την ελπίδα στα μάτια, νομίζω πως χάνω
μόνος περπάτησα κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
Πάντα ομορφότερα
Κατάρα που θα 'χω
Πάντα ομορφότερα
Κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
Πάντα ομορφότερα
Κατάρα που θα 'χω
Πάντα ομορφότερα
Κάτω απ'τα μαύρα τα άστρα, κατάρα που θα 'χω
Written by: Dimitris Triantafyllou, Nasos Leivadas
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...