album cover
Fotia
4
Rap
Fotia was released on March 2, 2026 by Andriko as a part of the album 333
album cover
Album333
Release DateMarch 2, 2026
LabelAndriko
LanguageGreek
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM78

Credits

PERFORMING ARTISTS
Andriko
Andriko
Rap
Septimo
Septimo
Rap
Metronome
Metronome
Sampler
COMPOSITION & LYRICS
Andriko
Andriko
Songwriter
Septimo
Septimo
Songwriter
PRODUCTION & ENGINEERING
Metronome
Metronome
Producer

Lyrics

Θα κάνω ό,τι θέλω αν πρέπει, θα σηκώσω φωνή άμα στέκει
Αυτοί γράφουνε ραπς, ανεβάζουνε tracks και ταΐζουν τον ρακοσυλλέκτη
Εγώ μπαίνω κι αλλάζω το setting, πηγαίνω το flow με την έκτη
Κι ο δικός μου με παίρνει, σαγόνι του φεύγει κι ας του 'πα προχθές να μη μπλέκει
Νιώθω 'ντάξει μ' αυτά που 'χω κάνει, πατούσα φωτιές με τον Γιάννη
Κι ας χανόμαστε λίγο δε φεύγει ούτε λίγο η αγάπη όταν βλέπω τον Χάρη
Είχαμε μπει βαθιά με τον Ada, του 'χα πει πως δεν είναι καυλάντα
Με τον Jako μαζί προπονούμαι, το ξέρω ό,τι ζούμε θα μείνει για πάντα
Νιώθω μέσα στη τρέλα το άγχος να ανθίζει, ο χρόνος με περιορίζει
Κι όταν βλέπω στα μάτια σου μέσα ξεφεύγω για λίγο, νομίζω μ' εθίζει
Κι είναι όλα ρευστά μα όλα θέλουν φροντίδα και πίσω ό,τι άφησα πήζει
Μα δε θέλω κανέναν κοντά που όταν είμαι ευθύς σα τη θάλασσα αφρίζει
Πες μου που φτάνει η ματιά σου, η σκέψη κι η προσπάθειά σου
Πηγαίνεις εκεί που κοιτάς ή εκεί που οι άλλοι δε μπορούν να φτάσουν
Πες μου τι σου κάνει το αντίο, σου ξυπνάει το παιδί ή το θηρίο
Πέρασαν μήνες και με δύο αλυσίδες κάπως τα κρατάς και τα δύο
Πες μου που φτάνει η ματιά σου, η σκέψη κι η προσπάθειά σου
Πηγαίνεις εκεί που κοιτάς ή εκεί που οι άλλοι δε μπορούν να φτάσουν
Πες μου τι σου κάνει το αντίο, σου ξυπνάει το παιδί ή το θηρίο
Πέρασαν μήνες και με δύο αλυσίδες κάπως τα κρατάς και τα δύο
Μα, το μυαλό σου φυλακή και δε χωράς
Μες το σπίτι σου καπνοί μαύρισαν αυτά που φοράς
Όλοι βλέπουν μα δε θέλουν τη φωτιά
Μα δε θέλουν τη φωτιά, κοντά, κοντά
Μα, το μυαλό σου φυλακή και δε χωράς
Μες το σπίτι σου καπνοί μαύρισαν αυτά που φοράς
Όλοι βλέπουν μα δε θέλουν τη φωτιά
Μα δε θέλουν τη φωτιά, κοντά, κοντά
Όλοι θέλουνε τα λεκ, ήρθα απ' την αλάνα, δε κάνω ευχές
Είδα Gs, είδα αληταράδες, μα καλούς δύο τρεις
Κολωνό, Περιστέρι, Εξάρχεια, γραμμές Αττικής
Για να δεις, τη καλή καλή μου θα δοκιμαστείς
Δεν έχω boss, δεν έχω θεό, μαζεύονται δαιμόνια όταν
Δίνω στη ρίμα τη μορφή που 'χουν τα γεγονότα
Ανάμεσα σε συσκευές και ανθρωπόμορφα όντα
Βιάστηκα, κινούνται, σπινιάρουν σα ζαντολάστιχα
Ό,τι είναι να πω πάντα κάθομαι και το χαράζω (λέει)
Κι όσοι βγάλανε βρώμες πως το 'χω πουλήσει αν θέλουνε τους το νοικιάζω
Ντάνες ρίμα, χρονοβόρο, μάτια κόκκινο σα pomodoro
Λακιαφί να πεις στους πιστευμένους και πως έχουν πλάκα σα τον Σπήλιο Φλώρο
Tattoo λες και ήμουν σε πτέρυγα, υπέροχα
Δεν ισιώνει με τίποτα αυτό το κεφάλι, σκάω με ανάποδο πέλοκα
Μου αρχίσατε και τα ντουέτα, το πουλήσατε σα την UEFA
Μα αυτό είναι Septi Andriko, κουβαλάμε το Joga Bonito
Για τη πιάτσα, άλλο Gangsta, άλλο wannabe
Να του πάρουμε μια πάστα αν είν' καλό παιδί
Χώρα Ελλάδα, σύγχρονο Cartel, city madness
Μετατρέπω τα τσογλάνια σε αληταράδες
Μα, το μυαλό σου φυλακή και δε χωράς
Μες το σπίτι σου καπνοί μαύρισαν αυτά που φοράς
Όλοι βλέπουν μα δε θέλουν τη φωτιά
Μα δε θέλουν τη φωτιά, κοντά, κοντά
Μα, το μυαλό σου φυλακή και δε χωράς
Μες το σπίτι σου καπνοί μαύρισαν αυτά που φοράς
Όλοι βλέπουν μα δε θέλουν τη φωτιά
Μα δε θέλουν τη φωτιά, κοντά, κοντά
Written by: Andriko, Septimo
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...