Bestaan dat is nutteloos, toch kan ik niet leven zonder

Niks heeft een doel, toch verlichten we t donker

Waarom zou ik iets doen? Wat is t nut van het bestaan?

Iedereen gaat dood, ook jij en ik gaan eraan

Doe maar wat bedenken

Iets van een reden om te zijn

Maar waarom wat bedenken?

Wat is de rede voor de pijn?

Bestaan dat is lijden, toch leid ik een bestaan

Niet gekozen om te zijn maar nu doen we dan maar gaan

Want stilstaan lijkt geen optie, (optie)

En t hart, ja dat stopt niet, fok g

Ik wordt niet wijzer van t klokkie

Leef

Ben

Besta

Ik heb er niet voor gekozen om te zijn

Maar nu zijn we hier, dus ja

Wacht

Stel je voor

Stel je voor dat je alles was, alles dat bestaat

En we die gekke scheiding die we maken

Die alles maar bepaald heel even loslaten

Die namen en begrippen waar de eenheid onder lijdt

Dan heb je dus een groot geheel van die breuk bevrijd

Dat begrijpt dat het enkel naar zichzelf kijkt

Ja, ja en ik vind veel rust in dat begrip

Want dan is er dus geen goed of kwaad of donker of licht

Nee dan is het alomvattend

Perfect in harmonie ja

Wacht

Maar dan is er dus niemand die ziet dat wij bestaan

En als er niemand is die kijkt hoe kan er dan uberhaubt iets zijn

Nee

Nee dan denk ik dus, weet je wat

Fragmenteer t maar en maak mij gewoon weer mij

Gevangen in mijn verlangens en t tikken van de tijd

Ja

Fragmenteer t maar en vergeet eens wat je bent

Zodat als, als jij naar mij kijkt

Je jezelf niet eens herkent