Sizin gibi insanları ben hiç bir zaman sevmedim

Acı içinde yetiştiğim için çıkarcı insanları hayatımdan kovabildim

Yani moruk ne derseniz deyin ben aynı benim

Hiç bir zaman değişmedim, çıkarcı kişiliklerle savaştım ve kimseye güvenmemeye yemin ettim

Bi zamanlar hiç birine ses etmedim çünkü salak gibi yalnız gezmek istemedim

Belki şu an tekim lakin agresif değilim artık, daha sakinim

Yalnızlığı çıkar ilişkisine tercih ederim, önceden cahil, cesaretli miskindim

Siyah poşetten çıkardım küçüklük hayallerimi

Rap yapmak isteyen minik bi velettim

Geri döndüm oyuna şimdi, sildim kötü günlerimi

Islak mendil misali

Beni ayakta tutan bu küçüklük hayalim

Kırılmasın hevesim, bak 8 yaşımdaki halime

Rapçiyim diyebilmek isterim

Çok yıprandım ve de hislerimi gizledim

Doğru dürüst arkadaşım olmadığından kimseye dert dökemedim

Hiç bi kızı çok sevmedim, sevsem de hep içimde gizledim

Ya da kıçıma tekme yedim

Sözlerimi tetikleyen benim nefretim

Moruk hiç bi şeysin hayatta eğer yoksa şöhretin

Kayırırlar insanları, gördü bunu benim gözlerim

İntikam alıcam, olsun bu yeminim

Cebin doluysa kafan belki sefildir

Veya kafan dolu, cebin delik deşiktir

Bu düzenin terazisi ezelden beri eğridir

Mutluluk dediğin en büyük ganimettir

Sahte dostlarla ilişkimi kesmeliymişim zamanında, olmadı buna

Bunların bana bi gram yararı lan, zararı fazla oldu, psikoz geçirdim

Bana yaptıkları çok arsızca

Eve gitseydim keşke o akşam hava kararınca

Belki de dağıtmazdım ilişkimi böyle acımasızca

Kalbim paramparça, artık inanmıyorum o güzel laflara

Erkekler ağlamaz diyen kim lan?

Erkekler gizli ağlar çünkü yükümlüdür duygularını dışa vurmamakla

Gülsem bile ben içten hiç sırıtmam

Aksine yalnızken içim kan ağlar

Sebebi şarkıda bahsettiğim yaralar

Annemden uzaktayken atmıştı bana sevgi dolu mesajlar

Günün akşamında koydu başkalarına

Sövüp sayıp aralıksız ağlamak her aklıma geldiğinde

Kalbimi siker atar ve de beni hayli yakar

Depresifliğe yer yok bence, gözümde bi umut var

Nefret etsem de beni olgunlaştıran bu acılar

Sözlerimi tetikleyen benim nefretim

Moruk hiç bi şeysin hayatta eğer yoksa şöhretin

Kayırırlar insanları, gördü bunu benim gözlerim

İntikam alıcam, olsun bu yeminim

Cebin doluysa kafan belki sefildir

Veya kafan dolu, cebin delik deşiktir

Bu düzenin terazisi ezelden beri eğridir

Mutluluk dediğin en büyük ganimettir

14 Şubat'mış (ahah), güldüm geçtim

Heyecanmış, aşkmış, sevgiymiş hepsini kalbimden def ettim

Nedeniyse kızların saçma sapan hareketleriydi

Ve nedense hepsi aldatmaya meyilliydi

Aşk tadılan güzel bi meyve değil mi?

Ben neden tadamadım bu siktimin meyvesini?

Katladı sadece benim stresimi

Platonik olduğum kızların hepsi heves verdi gitti

Artık yalnızlığa alıştım ben, aşkı kalbimden sildim

Ben de onda on bi çocuk değilim ama

Hiç bi zaman aldatmaya yönelik hareket etmedim

Alttan aldım hep çünkü cidden sevdim

Kız olsam biceps isteyip de sevgilime “yetersizsin” demezdim

Bana yaptı bunu kendime yar bellediğim

Ulan nasıl bi nesle denk geldim

Ahlaktan haberi yok bu terbiyesizlerin

Havalı değilsin sen serseri

Değiştirirler 3 günde bi sevgili

Görmüşler ergenliğin dibini

Ben sizden değilim hadi yol alın gidin

Boşversene, önümde uzun bi yol var ve yolun başındayım

Hiç umudumu yitirmedim, hâlâ savaştayım

Acılarım sayesinde olgunlaştım

Çok da büyük değil, sadece 13 yaşındayım