album cover
MISSTAKES
2
Hip-Hop/Rap
MISSTAKES was released on May 27, 2026 by Kapaksiga Records as a part of the album MISSTAKES - Single
album cover
Release DateMay 27, 2026
LabelKapaksiga Records
LanguageGreek
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy
BPM59

Credits

PERFORMING ARTISTS
ΚΞ
ΚΞ
Performer
Loimos
Loimos
Performer
COMPOSITION & LYRICS
Καλή Ξήγα
Καλή Ξήγα
Songwriter
PRODUCTION & ENGINEERING
Electabaz
Electabaz
Producer

Lyrics

Για τις μέρες που δε νιώθω έξω από τον όχλο
Γράφω να γεμίσω το κενό μου και το σπρώχνω
Όσοι δε με νιώσανε τους διώχνω
Φέρνω φως στο χέρι μου το 'χω
Το πήρε προσωπικά κι όλοι κόπηκαν αδυσώπητα
Σώθηκαν να αναπτύξουνε προσωπικότητα
Να μην αισθάνομαι τίποτα έχω ειδικότητα
Έκανα τη φαντασία πραγματικότητα
Κάνεις ό,τι είπαν είχες πρότυπα που είναι γνωστά
Οι τρόποι που βγήκανε μπροστά
Η κυβέρνηση δεν κάνει έστω κάτι σωστά
Απ' το στίχο μας απέχει ελάχιστα χιλιοστά
Αντίθετα πάντα θα πηγαίνω το μυαλό κυβερνώ
Φτάνω στο peak ενώ δεν εκφράζομαι γράφω κείμενο
Βλέπω κίνδυνο επικέιμενο
Το παιχνίδι τους είναι στημένο
Δεν νιώθω πολλά, δε χαίρομαι συχνά, κάνω λάθη
Το μυαλό όταν κολλά, τα βλέπω πιο θολά, τα 'χω πάθει
Πια δεν πίνω ποτά, στο τασάκι συχνά αφήνω στάχτη
Πιστά εκπροσωπώ το συνάφι
Με δυο χέρια που σκέφτονται και ένα μυαλό που γράφει
Δεν νιώθω πολλά, δε χαίρομαι συχνά, κάνω λάθη
Το μυαλό όταν κολλά, τα βλέπω πιο θολά, τα 'χω πάθει
Πια δεν πίνω ποτά, στο τασάκι συχνά αφήνω στάχτη
Πιστά εκπροσωπώ το συνάφι
Με δυο χέρια που σκέφτονται και ένα μυαλό που γράφει
Για τις μέρρες που δεν νιώθω τίποτα
Ούτε λύπη, ούτε χάρα, ούτε καν την ταχύτητα
Έχω μέσα ένα παίδι που θέλει να το ζήσει
Και απέναντι έναν τοίχο λέει άσ' το καλύτερα
Θέλω σύνεργα, όσο γκρεμίζω ζω πιο αληθινά
Χρόνια λίθινα, από τότε ηχογραφώ τα αλήτικα
Πιο μικρός είχα το βάρος, τώρα τη βαρύτητα
Τι κι αν γέμιζα με θάρρος, πάντα έλεγχα βήματα
Εγώ έχω το γκάζι κι εγώ το χειρόφρενο
Τι είναι χειρότερο;
Να λιώσουν τα φρένα μου απ' την τριβή
Μπρος στην συντριβή, το μυαλό μου ελαφρότερο
Και έχουμε υπάρξει εκεί που σε πετάει η στροφή
Σε κρίση υπαρξιακή, όταν σε μετράει η ζωή
Παλιά μετριόμασταν, λέγαμε είμαστε οι βασικοί
Κι αναμετριόμασταν μόνιμα, ήμασταν διάχυτοι
Κρατώ καβάτζα μερίδια δύναμης
Να έχω να δίνω αν είσαι δίπλα και αδύνατεις
Γράφω και φτύνω σαν ροκ εν ρολ πάνω στα φύλλα της
Ανάβω και σβήνω όπως το γάρο μου στα χείλια της
Πώς να βρω ισορροπία, μόνο μία;
Δεν μπορεί μια χρυσή τομή να σου φέρει ηρεμία
Κάθε δεδομένη στιγμή είναι καινούργια ιστορία
Αλλάζουν οι μεταβλητές και ψάχνεις άλλα εργαλεία
Συνεπώς αυτός ο αγώνας που κρίνεται
Είσαι προσαρμοστικός; Επιβιώνεις ή πνίγεσαι;
Είναι περίπου σαν τραμπάλα: ή αιωρείσαι ή τσακίζεσαι
Αυτή η σκέψη γυρνά σαν μπάλα, μάθε να μη ζαλίζεσαι
Και εξελίσεσαι ανάλογα το που έχεις βρεθεί
Απο το πόσα έχεις αφήσει, πόσα έχεις μοιραστεί
Απο όσα αγάπησες και μίσησες, όσα έχουν θαφτεί
Αυτό είναι ωμό τα νιώθεις όλα μπρο σαν περιτομή
Δεν νιώθω πολλά, δε χαίρομαι συχνά, κάνω λάθη
Το μυαλό όταν κολλά, τα βλέπω πιο θολά, τα 'χω πάθει
Πια δεν πίνω ποτά, στο τασάκι συχνά αφήνω στάχτη
Πιστά εκπροσωπώ το συνάφι
Με δυο χέρια που σκέφτονται και ένα μυαλό που γράφει
Δεν νιώθω πολλά, δε χαίρομαι συχνά, κάνω λάθη
Το μυαλό όταν κολλά, τα βλέπω πιο θολά, τα 'χω πάθει
Πια δεν πίνω ποτά, στο τασάκι συχνά αφήνω στάχτη
Πιστά εκπροσωπώ το συνάφι
Με δυο χέρια που σκέφτονται και ένα μυαλό που γράφει
Written by: Καλή Ξήγα
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...