album cover
Figlia e Mamma
album cover
Figlia e Mamma was released on June 7, 2026 by Francesco Gangale as a part of the album Figlia e Mamma - Single
June 7, 2026
LabelFrancesco Gangale
LanguageItalian
BPM125
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy

Lyrics

Figlia e Mamma
Sintìti, sintìti, genti di ghiazza,
Ca stasira vi cuntu nu dittu stranu.
Pari nu scherzu, pari na 'mbrogghia,
Ma dintra tena lacrimi, latti e curaggiu.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
Dimmi tu comu si po' spiegari,
A mia 'u cerveddu mi fa 'ncrippari.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
E cu lu sapi, nun ridi cchiù,
Ca dintra 'stu dittu c'è na virtù.
Nta nu paisi d'a Calabria,
Tra ventu, petri e bell'aria,
passava 'u dittu di vucca 'n vucca,
Comu na nuci tosta e sicca.
«Comu po' essiri?» Dicìa Peppinu,
«Nu figghiu maritu 'e so matri?
Chista è parola di cantastoria,
O mbrogghiu fattu pi li signuri.»
E donna Rosa, supra 'a porta,
Cu l'occhiu vivu e a lingua corta,
Dicìa: «Non riditi, paesani,
Certi misteri su' pani amari.»
C'era cu dicìa: «È cosa d'amuri»,
Cu ci vidìa peccatu e duluri,
Cu ci facìa na risatedda,
Cu ci vidìa na cosa bedda.
«Forse è na storia di nozzi sbagghiati,
Di parenti 'mmenzu 'mbrugghiati,
Di case chi tenunu 'u focu ammucciatu
E nu segretu mai canusciutu.»
Ma lu vicchiu, sedutu a lu muru,
Disse: «Nun stati a fari mali penseri.
A voti 'u sangue, pi nun muriri,
Trova na strata ca fa tremari.»
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
Dimmi tu comu si po' spiegari,
A mia 'u cerveddu mi fa 'ncrippari.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
E cu lu sapi, nun ridi cchiù,
Ca dintra 'stu dittu c'è na virtù.
Era lu tempu d'a cammisa nira,
Quannu la notti parìa matina,
Ma senza suli, senza pietà,
Cu tanta paura supra 'a città.
N'omu illustre fu carceratu,
Ma apertamenti mai cundannatu.
Ca si lu populu avìa saputu,
Forse lu ventu sarria canciatu.
Allura dissiru: «Nun lu toccamu,
Ma pani e vita ce li levamu.
Accussì si stuta, chianu chianu,
Senza lu sangu supra li manu.»
Ma ogni jornu, cu passu liggeru,
Vinìa na figghia a lu carceru scuru.
Portava l'occhi chini di pena,
E 'nta lu cori na forza serena.
Vidìa lu patri e i suoi patimenti,
Ossa e silenziu, labbra e stenti.
Iddu parrava sempri cchiù chianu,
Comu na fronna luntana d'u ramu.
Idda avìa 'nu figghiu appena natu,
Picciriddu, vrazza e jiatu.
E supra 'u pettu, comu nescìa,
'U latti d'a vita ancora currìa.
E allura capìu, senza parrari,
Ca certi amuri sannu inventari.
Quannu lu pani veni nigatu,
U cori capiscia 'u peccatu.
«Patri meu, non ti fari scuru,
Ca si chiudinu porte e muru,
Ju ti dugnu chiddu ca resta:
Latti di vita, la forza e la festa.»
Iddu dicìa: «Figghia, nun pozzu,
Mi pari 'na infamia, ci nesciu pazzu.
Comu pozzu, io vecchiu e tu patri,
Viviri 'o latti d'i to' carni?»
Ma idda rispusi: «Cittu, patri,
A vita non guarda l'onuri.
Tu mi criscisti cu pani e suduri,
Mo' ti crisciu ju cu latti e amuri.»
E chianu chianu, jornu pi jornu,
Turnò lu russu supra lu jornu.
Turnaru l'occhi a fari scintilla,
Comu 'a cannila nta la cappella.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
Mo' lu misteru chianu s'avvicina,
Comu la luna supra 'a marina.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
Nun era scherzu, nun era 'mbrogghiu:
Era l'amuri dintra 'u carceri duro.
Quannu li guardii si n'addunaru,
Dissiru: «Comu? Nun è mortu ancora?
Ci livammu pani, forza e jiatu,
E chistu campa, pare rinatu!»
Ma non sapìanu ca ogni visita
Era na missa senza cannila,
Ca dda figghia, mamma di latti,
Facìa scappari la morti cco i fatti.
E pi l'usanza antica e onesta,
Cu dava latti mamma divintava.
Accussì lu patri, salvatu a stenti,
Divintò figghiu davanti a la genti.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Pecchì d'u latti fici na fiamma.
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma:
Era so patri, maritu d'a mamma.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Mamma di latti, mamma d'amuri.
E chiddu figghiu, stranu e veru,
Era so patri, liberu e fieru.
E accussì è lu dittu che canta,
Cu nu tamburellu e cori cuntentu.
Non era peccatu, non era vrigogna,
Era na figghia ca nun dicia minzogna.
E si la storia ancora cammina,
Tra 'na taranta e 'na cantilena,
È pecchì l'amuri, a idda assimigghia,
Fa mamma la figghia…
E lu patri figghiu.
Prima era figghia, poi diventò mamma,
Tena nu figghiu maritu 'a ra mamma.
Ora paesani vi ricurdati?
Era so patri… si vi l'aviavi scurdatu.
Written by: Francesco Gangale
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...