Başlayalım baştan beri, dinliyorsan bu tesadüf değil. Kendini duymalısın, bu cehennem içinde yalanları değil. Hükmediyor simülasyona ruh, bu bedende misafir değil. Algını yıkmalısın, geri dönmek için beni bul, kod adım manyak

Gölgede saklı bir cin sınıyor bizi farklı biçimde. Karanlık içinde yarattı rutin şartlar, döndü kafanda film. Korkun seni yaptı sefil, hayat herkese önce bir renk verir. Sonra siyahla karıştırıp korkunu harmanlar, ruhun içerde

Hapis bak, gördüklerin sahi değil, seni sen yapacak biri yok. Biliyorsun hayatın ışıkla karanlık arasında, kendini harca. Arıyorsan umudu dışarda, unutma bu döngü ölümle devam edecek. Seni sen yapacak bu travma, uyan!

Depresyon ve ilaçlar kodluyor zihnini baştan aşağı. Yaşıyorsun ilizyon içinde, bu gölge peşinde, hayatta bırakmaz. Ruhun sana olmalı atlas, aç bak nerede kırıldı fay hatları. Ararken huzurunu, arkana bakma derim, karanlık içinde filizler var

Geçmelisin bu denizden, arkada kaldı tüm hisler. Kendini bulmanı bekliyor, kaçmak için bu cehennem içinden. Geçmelisin bu denizden, arkada kaldı tüm hisler. Kendini bulmanı bekliyor, kalbini dinle geçerken içinden