Lubię te chwile, gdy próbuję wyjść, pamięć płata figle, dubler budzi się we mnie

A gdy się gubię i nie idzie nic, on podaje mi szyfr, nagle wiem, jak znaleźć cel

Tylko ja ufam, lubi zmieniać styl i nadaje mi szyk, gdy walczą we mnie dwa "wy"

Może się myli i kłamie jak zły, a ja wciąż idę z nim, nie wiem, co skrywa w sobie

Pokój, ja i otchłań, zegar tyka

Słyszę wciąż głosy ścian, fale i żar

Tamten dzień jak pętla, praca znika

Ile było tych prawd? To już nie mój kod

Obcasy, rak, kształt to zamiana ciał

W lustrze inny blask, gdy dzieli nas twarz

Czy się bać? Czy to brać? Czy wszystko wyjdzie na jaw?

To nie ja, tylko czar, czy wszystko wyjdzie na jaw?

Siedzę tu do rana, czy dam radę sama?

Pokój, ja i otchłań, zegar tyka

Słyszę wciąż głosy ścian, fale i żar

Tamten dzień jak pętla, praca znika

Ile było tych prawd? To już nie mój kod

Pokój, ja i otchłań