"Ten, kto wie, nie mówi. Ten, kto mówi, nie wie."

Neon

Piszę do Ciebie listy, których nigdy nie wyślę

Adres znam na pamięć, przynajmniej tak myślę

Siadam na tej samej ławce — tyle mogę: siedzieć

Latarnia mruga morsem jakby chciała coś powiedzieć

Wieczór składa miasto po kawałku, takie urban origami

Ludzie dokądś pędzą, dokąd nie wiedzą sami

Między nami para oddechu, moja — czyli jednak żyję

Ale wiem, że siedzisz obok — choć Twoja obecność tej ciszy nie zabije

Ciszy ogrom jest bezkresny jak kosmiczna próżnia

Ja jak Apollo trzynaście lecę, ktoś się w pustce tej wyróżnia

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.

Noc bez twarzy. Tylko dłonie.

Myśl samotna w pustce tonie.

Deszcz wystukuje ten hipnotyczny bit

Duch choć ciężki się unosi, chyba coś jak lit

Piszę ten list, którego nie ma — spalę go rano

Nie myślę co piszę, pisze się samo

Kartek nie liczę, chyba będą już trzy

Coś odpowiada. Ale co? Mam nadzieję że Ty.

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.

Byłeś, kiedy nie było nikogo

Nie mówiąc słowa, siedziałeś obok

Nie pytałeś, nie tłumaczyłeś i nie uciekałeś

I to było wszystko — bo znowu zostałeś

Po raz kolejny wracam na tarczy

Twoje milczenie — mi to wystarczy

Siebie samego zawsze mi dajesz

Dla mnie to wszystko — kiedy zostajesz

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.

Proszę teraz weź Ty stań u steru

Pójdzie chyba cała ryza papieru

Składam dla Ciebie list — origami

I niech zostanie to, między nami.