album cover
Ntosie
album cover
Ntosie was released on September 16, 2026 by Sinark Records as a part of the album Soltitude
September 16, 2026
LabelSinark Records
LanguageGreek
BPM84
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy

Music Video

Music Video

Lyrics

Κολλάω καλώδια στο πίσω μέρος του κεφαλιού μου
Και περιμένω να φορτίσω έστω λίγο το νου μου
Χτυπημένοι και αδύναμοι είναι όλοι στο κρου μου
Δεν αγχώνομαι για νίκες εκτός του εαυτού μου
Δωμάτιο με σημειώματα
Ανοίγω πόρτα φτύνω χρώματα
Μία φορά πήγανε να με φάνε και τη δεύτερη έφαγα αυτόματα
Βάζω τη πίεση ματώνει η μύτη
Δε γράφω ποίηση μα τον Ελύτη
Το ραπ όπου κάνω για μένα είναι σπίτι
Χέρι στίχο φτύνει σαν να δίνω νοίκι
Γεννήθηκα στη κλινική
Με μέθοδο μαιευτική
Και από τότε σκάβω αλήθεια λες και ήρθα μόλις στη γη
Το κάνω με μέθοδο πυρηνική
Τι θα μου πούνε για ραπ ενώ φταίει τώρα που μάστε ζωντανοί
Είδα την ζωή μου μέσα στην μπουγάδα μου
Όλα κλεμμένα και κουρελιασμένα ποτέ δε με έντυνε η μάνα μου
Γιατί να είναι μαζί μου η τύχη
Μην ήμουν εδώ κι ας μένουμε μισοί
Παιδί μου φώναζαν όλοι να μη
Και γω το βάλα μες τη τζιβάνα μου
Ε, πόσο αντέχεις ακόμα να βλέπεις το κόσμο απ' το καναπέ
Τα χέρια μας μαύρα η ανάσα μας κρύα κεφάλι πουρέ
Πάντοτε έψαχνα ασφάλεια και έκανα σπίτι αυτό το ντοσιέ
Πάντα μένουμε μόνη μέσα στο πλήθος
Σου το παν ποτέ
Πόσο αντέχεις ακόμα να βλέπεις το κόσμο απ' το καναπέ
Τα χέρια μας μαύρα η ανάσα μας κρύα κεφάλι πουρέ
Πάντοτε έψαχνα ασφάλεια και έκανα σπίτι αυτό το ντοσιέ
Πάντα μένουμε μόνη μέσα στο πλήθος
Σου το παν ποτέ
Βαρέθηκα τη κοινότητα
Το μεγαλύτερο ψέμα βρωμάει κενό
Κι αυτό είναι πληρότητα
Ότι τα ψέματα είναι αθωότητα
Μάθαμε πάθαμε πριν vα το χάσουμε
Με λύπη φτάσαμε
Ελλιπή πήραμε αισθήματα και τα πετάξαμε
Θα γίνουνε εκείνα που χάσαμε
Τέο χαμήλωσε τα ντεσιμπέλ να ακούνε μόνο σκύλοι
Μου θολώσανε τα τζάμια και γράφτηκαν πάνω στίχοι
Όλοι ξαφνικά μου λένε ότι ποτέ δεν είχαν τύχη
Γάμησε τις συγκυρίες αν θες κάτι να πετύχει
Λέγε
Είναι εξάρτηση να' χεις αυτάρκεια, ε
Ρολόι κολλάει μέσα στην παράνοια, ναι
Αγοράσανε στόχο δίχως την προσπάθεια
Όσο στοχεύουν τα παιδιά στη πόλη
Κάτι να τους πιάσει και να' χει διάρκεια
Όλοι περιμένουνε κάτι και κάποιον
Και περιμένοντας φύγανε χρόνια
Και εγώ παλεύω τον πόλεμο μέσα μου
Να πούνε αυτοί για τη μπέσα μου τι
Στον καύσωνα δίνουνε χιόνια
Έμαθα τι είναι αλητεία από παιδιά με φούστες
Και λεπίδες μες το στόμα
Ε, πόσο αντέχεις ακόμα να βλέπεις το κόσμο απ' το καναπέ
Τα χέρια μας μαύρα η ανάσα μας κρύα κεφάλι πουρέ
Πάντοτε έψαχνα ασφάλεια και έκανα σπίτι αυτό το ντοσιέ
Πάντα μένουμε μόνη μέσα στο πλήθος
Σου το παν ποτέ
Πόσο αντέχεις ακόμα να βλέπεις το κόσμο απ' το καναπέ
Τα χέρια μας μαύρα η ανάσα μας κρύα κεφάλι πουρέ
Πάντοτε έψαχνα ασφάλεια και έκανα σπίτι αυτό το ντοσιέ
Πάντα μένουμε μόνη μέσα στο πλήθος
Σου το πάν πο
Written by: Dimitris Kranis
instagramSharePathic_arrow_out􀆄 copy􀐅􀋲

Loading...