दशैं आयो, तिहार आयो, घर आँगन झलमल्ल भयो होला... म भने परदेशी भएँ, आफ्नै घर सम्झेर आँसु झार्दैछु होला...

 दशैंको त्यो रातो टीका, आमाको हातले लगाउन पाइनँ जमरा राखेको आँगनमा, यसपालि म फर्केर आउन पाइनँ

बुबाको त्यो मीठो बोली, “छोरा, दशैंमा घर आउनू” भन्थे फोनमा मात्रै आवाज सुन्छु, सामुन्ने भएझैँ लाग्छ अनि रुन्छु

हे बाटो, हे बाटो, घर जाने बाटो कति टाढा भयो दशैं आयो, तिहार आयो, परदेशीको मन झन् एक्लो भयो

आमा, मलाई सम्झेर नरुनू है, यसपालि पनि घर आउन सकिनँ बुबा, मेरो बाटो हेरेर नबस्नू, भाग्यले गर्दा म आउन सकिनँ

दशैं तिहार त आउँछन् हरेक साल, तर घरजस्तो खुसी कहाँ पाइन्छ र परदेशमा धन त कमाइन्छ, आफ्नो मान्छेको माया कहाँ पाइन्छ र

तिहारमा दियो बाल्दा, मेरो नामको दियो पनि बाल्नु है देउसी–भैलो खेल्ने आँगनमा, म नभए पनि मलाई सम्झनु है

बहिनीले भाइटीका लगाउँदा, मेरो निधार खाली होला दाजु आउँछ भनेर बाटो हेर्दा, उसको आँखामा आँसु होला

 सहरका बत्ती हजारौँ छन्, तर आफ्नै गाउँको दियो प्यारो हजारौँ मान्छे वरिपरि छन्, तर आफ्नो परिवार नै प्यारो

 आमा, मलाई सम्झेर नरुनू है, यसपालि पनि घर आउन सकिनँ बुबा, मेरो बाटो हेरेर नबस्नू, भाग्यले गर्दा म आउन सकिनँ

दशैं तिहार त आउँछन् हरेक साल, तर घरजस्तो खुसी कहाँ पाइन्छ र परदेशमा धन त कमाइन्छ, आफ्नो मान्छेको माया कहाँ पाइन्छ र

 गाउँको त्यो पिपल चौतारी, साथीहरू जम्मा हुन्थे दशैंको पिङ खेल्दै हाँस्थ्यौँ, तिहारमा देउसी गाउँदै नाच्थ्यौँ

अहिले ती दिन सम्झिँदा, मनभित्र कताकता दुख्छ परदेशी जिन्दगी रहेछ, हाँस्दा पनि मुटु भित्रै रुन्छ

 हे भगवान्, एउटा इच्छा छ, अर्को दशैं घरमै बिताऊँ आमाको हातको टीका लगाऊँ, बुबाको आशीर्वाद लिएर मुस्कुराऊँ

छुटेका ती सबै पलहरू, फेरि एकपटक फर्केर आऊन् परदेशमा रोएका यी आँखा, घर पुगेर मात्रै हाँस्न पाऊन्

 

मायालु, तिमी पनि सम्झनू, दशैंमा म टाढा भए पनि तिम्रो फोटो हेरेर बस्छु, तिमी मेरो साथमा नभए पनि

तिहारको त्यो झिलिमिलीमा, तिम्रो मुहार खोजिरहन्छु दूरीले टाढा बनाए पनि, मनले तिमीलाई नै रोजिरहन्छु

 आमा, यसपालि पनि आउन सकिनँ, मेरो गल्ती होइन, बाध्यता हो बुबा, छोरालाई माफ गरिदिनू, परदेशी हुनु पनि कस्तो सजाय हो

दशैं तिहार त आउँछन् हरेक साल, तर परिवार सँगै नहुँदा के चाड हो घरको आँगन सम्झिँदा आँसु आउँछ, परदेशीको जिन्दगी नै यस्तै रहेछ...

दशैं आयो... तिहार आयो... घरमा सबैजना रमाए होलान्...

म भने यो परदेशी सहरमा, घर सम्झेर रोएँ होला...

आमा... अर्को दशैंमा चाहिँ आउँछु है... बुबा... मेरो बाटो चाहिँ नछेक्नु है... म फर्केर आउनेछु... आफ्नै घर... आफ्नै आँगन... आफ्नै मान्छेहरूको माझमा...