album cover
album cover
UG was released on October 16, 2026 by Kompania as a part of the album HUSTLER'S PRAYER
ReleasedOctober 16, 2026
LabelKompania
LanguageGreek
BPM77
Melodicness
Acousticness
Valence
Danceability
Energy

Lyrics

Κάνω ένα βήμα ακόμα
Έχω δίπλα μου ανθρώπους που επέλεξα τα τελευταία 3 χρόνια
Από το Πάρκο βγήκα με 20 τσακάλια
Κι όσοι βρίσκονται στη σκέψη μου ποτέ δεν θα είναι χάλια
Τζαμάρω σ' ό,τι δρόμο έχω πατήσει και ροκάρω
Είμαι έξυπνος πολύ και συνεχώς με εξιτάρω
Έχω πάρει σεβασμό από αυτούς που εκτιμάω
Κι αν πεθάνω σαν ιδέα από εδώ δεν το κουνάω
Ο καλύτερος μου φίλος τυχαίνει να είναι ο Θ
Ε, ως εδώ και μη παρέκει μέρα νύχτα
Έχω τρέλα στο κεφάλι άμα συνοδεύω μπίτια
Αυτό βγαίνει για τους μπόμπους απ' τα διαλυμένα σπίτια
Κι όσο κυνηγώ τα φράγκα παίζει rap μου στο background
Δεν το πούλαγα ποτέ, ο ορισμός του underground
Άστο να μη γνωστοποιηθεί αλλά να είναι true
Όλοι τρέχουν για τα labels εγώ μόνο για το crew
Δεν μετριέται σε φωνές αυτό που γράφω να βαράει
Κάθε μπάρα μου σημάδι που το beat ακουμπάει
Οι λέξεις μου σαν όπλα, τις οπλίζω με ρυθμό
Κι όταν πέσουν στα γραπτά αλλάζει το σκηνικό
Τα στενά που με μεγάλωσαν ακόμα με θυμούνται
Σαν ουλές πάνω στο δέρμα που ποτέ δεν αφαιρούνται
Όσα έζησα εδώ μέσα δεν χωράν στο χαρτί
Γι' αυτό μιλάει το αποτέλεσμα πριν κάνω την αρχή
Γράφω στίχους που τα σπάνε ενώ ταυτόχρονα το χτίζω
Κι όσοι ψάχνουν το τι κάνω τόσο εύκολα το σχίζω
Κάθε εναλλαγή στο flow είναι λευκό πάνω στο γκρίζο
Το επίπεδο δεν φαίνεται απλά γράφω και ζυγίζω
Δεν χρειάζεται να πω πολλά, μπαίνω και αντικρύζω
Η μπάρα μου πέφτει βαριά τον χώρο όταν γκρεμίζω
Σβήνω το φως μες στο δωμάτιο, στη τελευταία γραμμή
Είναι το τελευταίο στίγμα που κρατάει μια στιγμή
Το πήγαμε δίχως ανάσα
Τώρα είμαστε σε άλλους γαλαξίες
Πριν το βάλετε μέσα σε κάσα και χάσετε αξίες
Οι πρώτες ρίμες, οι τότε μνήμες, βετεράνων ιστορίες
Οι από πάνω κράζαν για τα μπάσα
Παλιές ήταν οι πολυκατοικίες
Η πόλη φάντασμα και οι γραμμές ευθείες οι στόχοι ευφάνταστοι
Σενάρια είχαν όλοι τέλειες ερμηνείες
Όσοι πάτησαν 30 λένε για δικές τους εμπειρίες
Κι όσοι πέταξαν ψηλά, τα δάκρυα βροχή
Κι οι μάνες τους σαν νύχτες κρύες
Σανίδες και γκράφιτι, στα δυτικά κάτι μας λείπει
Μα δεν με πήρε κάτω η λύπη, είμαστε κάστα που δεν εγκαταλείπει
Τα πάντα χρώμα έχουνε (ναι)
Σαν να 'μαστε τρύπιοι, άλλη πάστα, άλλοι άνθρωποι, άλλοι τύποι
Δεν σταμάτησαν οι χτύποι της καρδιάς μας
Είμαστε σωστοί, δεν έχασε ποτέ η αντίληψη της ζυγαριάς μας
Κάνω αναστροφή, είναι οι μέρες της γενιάς μας
Περήφανοι πατέρες, θαυμάζω τα παιδιά μας
Πάντα κοιτάμε τη δουλειά μας αυτά τα raps
Είναι η κληρονομιά μας
(Okay)
(Yaw yaw)
(Έτσι πάει το γαμήδι)
(Yaw yaw)
(Brrr)
(Ναι)
(Ε)
(Uh)
Μπορεί να είμαι μοναχογιός όμως έχω τόσα αδέρφια
Σε πλατείες ή σε στέκια, είτε πίκρες είτε κέφια
Σε ταράτσα πίνω μπίρες ύστερα από μερεμέτια
Άλλος ξέρει από pc κι ο άλλος να ποτίζει...(Ahem)
Δεν πετώ τη μαύρη πέτρα, ξέρω να πατώ τα μέτρα
Ο δάσκαλος φοβόταν που του πήραμε τη βέργα
Τέσπα οδηγώ το fiesta όχι καμιά μπέμπα
Αν δεν απαντήσω μήνυμα, θα είμαι με τη γυναίκα
Έκοψα τους μπάφους γιατί φέρνουνε παράνοια
Μα πίνω καμία τζούρα με παρέα κι ηλιοφάνεια
Αλλά πάλι κάτι βράδια με τα αλάνια μαύρα μάγια
Ήρθαμε για το ταμείο, όχι για τα αποφάγια
Πολλές φορές εκτός, μοιάζει να είναι εντός
Γιατί η παρέα σου δεν ξέρει να πιάνει τα flows
Είμαι ο Torres κι ο Valdes μπροστά μου είναι τυφλός
Ποιος γαμάει τη Barcelona, εδώ παίζει τελικός
Μπάρες με μπάρες κουμπώνω σαν αντάπτορες
Εδώ δε χωράς όταν παίζουν οι διδάκτορες
Ο χρόνος πάντα δείχνει αν κάπως τα κατάφερες
Όλοι έχουνε μια γνώμη αλλά μας είναι αδιάφορες
Στυλ για να ακούσεις σε ρυθμούς ποικίλους
Struggle καθημερινά με Άγιους και Σκύλους
Τυχερός που στο Κ έχω αδερφούς και φίλους
Τεχνικές που κάνουν τα αφεντικά υπαλλήλους
Κοινωνία χαρά του κάθε νταλαβερτζή
Όσο ψάχνουν την ουσία σε κάψουλες και g
Κάθε μέρα που ξυπνάω με βρίσκει μια αφορμή
Όλοι μας παιδιά νευρωτικά σαν τον Τζι
Γι' αυτό αν μπορείς και δεις από τα μάτια μου
Πιάνεις κάθε μπάρα τι σου λέω μάγκα μου
Ατόφια χωρίς φίλτρα τις χαρές τα χάλια μου
Στα ακουστικά σου το φως απ' τα σκοτάδια μου
Είναι χειμώνες που θυμάμαι σαν εχθές
Καλοκαίρια με βροχές, κάθε μέρα να έχω ses
Είμαι ακόμα το ίδιο μπάσταρδο, αν κρίνω απ' τις ουλές
Αλλά ξες, τι να αλλάξω
Τρέχω μες στις γειτονιές
Φίλοι έχουνε δουλειές, οι ευθύνες είναι πολλές
Όλα τα βλέπω σαν λεφτά, μετά το γαμημένο stress
Είναι ανάγκη να χώνω μπάρες, με ουσία και αληθινές
Να κουνάω το κεφάλι, όσο έρχονται αλλαγές
Αυτή η μπιτάρα του Μιχάλη με γυρνά στις εποχές
Ήμουν μπόμπιρας και πήγαινα και τα έχωνα όπου θες
Αυτό - συμβόλαιο σαν λόγο που δίνω, δεν ξέρω τι λες
Έχω λόγους να το φτύνω βρωμιά, να κολλά το verse
Πάνω κάτω χωρίς πολλά, σαν χρώμα μες στα ρολά
Δίνουμε ήχο από παλιά, κι ακόμα σαν τη πρώτη φορά
Μυρωδιά που δεν αλλάζω, πες το συμπεριφορά
Είναι το άρωμα ενός top mc που κάνει τη διαφορά
Written by: Grigoris P., Igor S, Mihalis S, Nikos K, Thodoris S, Xristos T

Loading...