یه جایی هست توی تهران

نه دوست دارم، نه دوست داری

یه اسمی که تموم عمر

ازش می ترسی، بیزاری

یه جایی هست توی تهران

که توش رویاتو می گیرن

که از شاعر تا دانشجو

توی سلولاش می میرن

یه وقتایی نمی دونم چجوری

کدوم حکمه تو این قانون زوری

که پروازو از آسمون می گیره

که آزادی توی زندون می میره

که با این که سه نسل رفته از دست

هنوزم جایی به اسم اوین هست

اوین، اوین، ای کاش تو شهر زیبای تهران نبودی

ای کاش، ای کاش که هیچ کجای نقشه ایران نبودی

یه جایی هست توی تهران

که در میبنده رو مادر

که توش اشکاتو می جوشن

واسه اندیشه و باور

یه جایی هست توی تهران

یه چار دیواری پر درد

همون جایی که یک انسان

به یک انسان تجاوز کرد

یه وقتایی نمی دونم چجوری

کدوم حکمه تو این قانون زوری

که پروازو از آسمون می گیره

که آزادی داره تو زندون می میره

که با این که سه نسل رفته از دست

هنوزم جایی به اسم اوین هست

اوین، اوین، ای کاش تو شهر زیبای تهران نبودی

ای کاش، ای کاش حتی یه برگ از تاریخ ایران نبودی

نبودی، نبودی

ای کاش تو هرگز در این جهان نبودی

تو کتاب و دفترچه های خاطره های یه انسان نبودی

ای کاش تو هرگز در این جهان نبودی

ای کاش نبودی، نبودی، نبودی

هرگز، هرگز، هرگز نبودی