Δεν είμαι ο Φορτσάτος, όμως έρχομαι με φόρα

Και η δική μου φόρα, για την καριέρα σου μπόρα

Φοβού τον Κορλεόνε, ακόμη και όταν φέρνει δώρα

Αν δεν την πάρει ο Νικόλας, θα την πάρω εγώ την χώρα

Και φόρα, την ζώνη

Π.Ι.Κ. γκαζώνει γαζώνει

Όπως ο ΜΚ τα χώνει, λυρικοί φόνοι

Και αναστατώνει, τους wannabes εξοντώνει

Τον σφυρηλατήσαν οι παλιοί σαν ξίφος στο αμόνι

Είμαι παιδι του Κλέφτη, του Είσβο, του Μισητού

Του 12ου, του ΛΕΞ, και των Terror X Crew

Του Σταυρακάκη, του Κουνάλη, του Μίλτου, του Φασουλά

Του Ψαρογιώργη, των παιδιών του, και του Μύρου Σκουλά!

Είναι ο Michael Corleone, εν συντομία MC

Θύμισε μου αν μπορείς, τώρα, ποιος είσαι εσύ

Ακους φωνή, που εκπροσωπεί, της Κρήτης το Νησί

Τον χειρότερο villain, απο τα κόμιξ της DC

Και όσο μεγαλώνω

Τόσο θα βελτιώνω

Το στυλ που θα χώνω, γεννάω flows με έναν πόνο

Προσπαθούνε να συγκρίνουν, τον καθένα, με εμένα

Που απ' το Άλφα ως τ' Ωμέγα, δημιούργημα είμαι Μέγα

Όπως η γκόμενα του Νίνο, όταν τις ρίμες φτύνω

Και πίνω

Και πόνο δίνω

Και καταπίνω

Ραπερς φλωρους, το στυλ των οποίων κατακρίνω

Απο τον χάρτη σβήνω, το όνομα τους και αφήνω

Χώρο σαν δώρο, για τον μανιακό ριμαδώρο

Ακους τον Εωσφόρο, που πάντα ζητάει φόρο

Απο τον κάθε σπόρο, που θέλει να μπει στον χώρο

Χωρίς να έχει skills, περιμένει να κάνει ντόρο

Με flow κροσέ, πέφτουν κάτω, Rocky Balboa

Ήρθανε τα νερόφιδα για τσαμπουκά στον Βόα

Δεν μου φτάνει το Πρωτάθλημα, θα τα σηκώσω όλα

Όπως το '09 η Μπαρτσελόνα του Γκουαρδιόλα

MVP, ο καλύτερος του αγώνα

Ο Άγγελος της Ελλάδας, σαν σκόρερ στην Λισαβόνα

Ακούτε τον Ορισμό, της εξαίρεσης στον κανόνα

Το Next Big Thing, τον διάδοχο στην κορόνα

Μπροστά μου παραδίνονται, αμαχητί

Γιατί φτύνω ρίμες, όπως οι οπαδοί τον διαιτητή

Εντός έδρας, πέταλο φωτιά, μα κάνει υπομονή

Για την απονομή τροπαίου στον Πρωταθλητή

Η αλήθεια είναι, μουσική να κάνεις είναι ρίσκο

Να πληρώσω την παραγωγή για να βγάλω τον δίσκο

Αν όμως με τον δίσκο ανταπόκριση δεν βρισκω

Θα τρώω με τον Ακάκιο μόνο μακαρονια Μίσκο

Μα χαλάλι, αλήθεια αδερφέ, λέω χαλάλι

Ετσι αδειάζω το κεφάλι και ας ακούγεται κλισέ

Είναι η ψυχοθεραπεία μου απο την βιοπάλη

Αν είχα δεύτερη ζωή, ραπ θα έκανα και πάλι

Έχω την κάψα του νέου, το αγαπώ σαν παλιός

Παίζω για το Μουντιάλ, το κυνηγώ σαν κοντός

Γιατί εδώ είναι αλλιώς, εδώ έχει πέσει ξηρασία

Η Κρήτη στερείται απο ραπ, κι ίσως μια ευκαιρία

Δεν είχαμε τους παίκτες να μας φέρουνε τους τίτλους

Μα μεγαλώνει μια νέα γενιά

Έχω την ασπίδα στα αριστερά του στήθους

Και κουβαλάω στην πλάτη μου το 9

Εγώ διαφέρω, δεν είμαι σαν τους άλλους ραπάδες

Βολτάρω μόνος, δεν με κυκλώνουν σεκιουριτάδες

Αν θες να μάθεις ποιος είμαι, μην διαβάζεις φυλλάδες

Ρώτα για τον Σταφυλάρο και για τους Ατζαράδες

Είναι φορές που όλο αυτό, είναι απλά στο μυαλό μου

Ακούω ακόμα ΖΝ, στο δωματιο το παιδικό μου

Δεν έχω ούτε ένα στίχο όμως κοίτα να δεις

Για τον Βίκτωρ και τον Πέδια έχω γράψει ένα diss

4 χρόνια νάρκη, 4 χρόνια ανυπαρξία

Κάποιοι ανόητοι το θεωρήσανε λιποταξία

Και βιαστήκανε να βάλουν στο όνομα μου το Χ

Σόρρυ που σας το χαλάω, μα αυτο είναι μόνο η αρχή