Όποιον δρόμο κι αν πήρα, με γύρισε πίσω

Σαν σκιά με στοιχειώνει ό,τι έιπα πως θα ζήσω

Άφησα πόρτες μισάνοιχτες, μήπως και γυρίσουν

Μα το χθες είναι ένα λάθος, αν το ακουμπήσουν

Δυο μάτια κλειστά, δυο χείλη που σφίγγουν

Ένα άγγιγμα ξένο κι οι σιωπές να μας πνίγουν

Μείνανε μόνο στάχτες, αλλά ψάχνω ακόμα

Μια σπίθα ν' ανάψει τη φλόγα στο σώμα

Δυο σκιές σε μια πόλη που δεν είδε το φως

Τα λάθη μας γραμμένα σε τοίχους φωνάζουν

Είπαμε ό,τι μας κρατάει θα σβήσουμε, μα πως

Ακόμα στοιχειώνουν οι δρόμοι που αλλάζουν

Μια φωνή ψυθιρίζει τα λόγια τ' ανείπωτα

Ειν' η δική σου ή απλά κάτι που νόμιζα;

Ποια αγκαλιά με κράταγε και ποια μ' αρνήθηκε

Ποιο βλέμμα μου έταξε το φως και με τύφλωσε;

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα

Πέρασαν τα χρόνια, κάπως φτάσαμε εδώ

Οι σκέψεις μου κι εγώ, σ' έναν ατέρμονο χορό

Που λες λιγάκι τοξικό και στα εικοσιδύο ζητώ να βγω

Απ' το σκοτάδι που με πνίγει καιρό

Κάθε μέρα και χειρότερα, ξαπλώνω στο κρεβάτι

Απ' τις σκέψεις στο κεφάλι μου έχει στηθεί χορός

Βάζω τα ακουστικά μου και κοιτάω το ταβάνι

Ενώ από μέσα μου φωνάζω "be gone thoughts"

Πάλι ξεσπώ σ' αυτό, το έμαθα θαρρώ

Και με πιέζω για να γράψω κάνα στίχο καλό

Τα βράδια που τη βγάζω με τσιγάρα και hell

Baby I missed you but I'll see you in hell (I'll see you in hell)

Δεν ξέρω που τα λέω, ούτε ποιος θα τα ακούσει

Γράφω για να διώξω το φάντασμα στο μπαλκόνι

Κάτι χειμώνες που ο καφές μέσα στην κούπα μου κρυώνει

Και είμαι εγκλωβισμένος στο μυαλό μου και το χιόνι

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα

Σ' ένα σπίτι γεμάτο με φαντάσματα μένω

Και σε κάθε δωμάτιο μυρίζω το ψέμμα

Είδα το χρόνο να γράφει με αίμα

Μα δεν άκουσα από σένα μια συγγνώμη για μένα