Oni mówili, że zgasłem,

A tylko wyłączyłem lampkę.

Spadałem do góry nogami, lecz zawsze ląduję — mój rampage.

Nie mówię o planach, bo wtedy się robią mniej moje,

Ich obietnice zbyt często kończyły się na „może”.

Widziałem za dużo, by ufać, za mało, by przestać się starać,

Znam parę dróg, co wiodły donikąd — musiałem je zbadać.

Znam paru takich, co przyszli po wszystko, a zostali z niczym i w tle,

Mam tylko linijki jak te — one mnie niosą jak tlen.

Mama mówiła: „Uważaj, bo świat jest jak cukier w torebce,

Słodki, lecz musisz się starać, bo może rozsypać się w tempie,

Na które nie jesteś gotowy, i wszystko mieć z głowy”.

Dlatego buduję powoli, jakby każda sekunda ważyła tony.

Nie robię szumu jak każdy, a słychać mnie wszędzie,

Szczególnie w Benzie.

Może to ona przytula Ciebie, ale to o mnie myśli tęsknie,

Tęsknie, uczucia intense, wiesz?

Każdy ruch to jest statement, jak każdy próbuje znaleźć miejsce.

Wpadam ci, mordo, na feed, a to nie fit, zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.

Wpadam na feed, fit zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.

Wpadam na feed, fit zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.

Wpadam na feed, fit zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.

Ona — Rick Owens na nodze, płynę, jakbym jutro miał nie wstać,

Dziesięć na dziesięć to wszystko, a jak czegoś nie wiem — to orzeł czy reszka.

Bym, Boże, nie przespał — luz mam, to niepotrzebne lustro i kreska,

Alfabet na lekcjach, jak mam A, jutro będzie to S-Class.

Ten ruch jak sekta, patrzą na mnie jak w ekran,

Nie ma tu reklam — który to kolejny respawn? Dla mnie pestka.

To życie się kręci jak Vestax, odbite w pamięci,

Me ślady wyraźne z Martensa.

Wpadam ci, mordo, na feed, a to nie fit, zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.

Wpadam na feed, a to nie fit, zimny jak lód — mam fit,

Double tap, a potem klik, to życie tak szybkie jak „mik mik”.