Τι και αν δεν ξέρω πού με πάει, πάλι το όνειρο μου ακολουθώ

Φορά το χαμόγελο σου πάει, μην χαθούν οι σκέψεις μας στον βυθό

Έχουμε χρέος αδερφέ, να μην μετανιώνουμε ούτε λεπτό

Πες τους δεν με ένοιαξε ποτέ, άμα με γνωρίζουν ή αν θα ακουστώ

Τι και αν δεν ξέρω πού με πάει, πάλι το όνειρο μου ακολουθώ

Φορά το χαμόγελο σου πάει, μην χαθούν οι σκέψεις μας στον βυθό

Έχουμε χρέος αδερφέ, να μην μετανιώνουμε ούτε λεπτό

Πες τους δεν με ένοιαξε ποτέ, άμα με γνωρίζουν ή αν θα ακουστώ

Με πήρανε τηλ και έφτασα κατευθείαν με samples από την Γαλλία

Το πήρα από την Αθηνάς με το αμάξι και το έστειλα στην Εγνατία

Ο Rapper μου πρωτευουσιάνος, ο παραγωγός μου απ’την επαρχία

Μου είπαν να πούμε παρέα στο κόσμο της χώρας μια ιστορία

Μοιράζω την γνώση απλόχερα

Ζήτησαν Ηχόχρωμα, το ‘φερα

Ακούνε τα beat πρώτου βγάλουν ψυχή και τα ραπαρουν σαν να’ναι κοντοκανα

Κοιτάζω την πόλη απ’τον Παρθενώνα, εδώ κάνουν graffiti κωλοπαιδα

Εδώ γράφουν μπάρες στα ισόγεια, εδώ στέλνουν sneakers πάνω στα καλώδια

Οι άνθρωποι εδώ δεν με παρατηρούν αλλά θέλουν να μπω στην ζωή τους

Κοιτάν να με βρουν στα βιβλία, την ψυχολογία και την μουσική τους

Δεν πάει να πει οτι δεν τους στηρίζω αν δεν είμαι ακόμα μαζί τους

Οταν πλησιάσουν κοντά μου θα πάρω μορφή μέσα από την φωνή τους

Τόσοι που βγάζουνε φήμες πως έχουμε σχέση καιρό

Για να ‘χεις σχέση μαζί μου πρώτα θα ματώσεις, πρώτα θα ‘χεις φάει σκατό

Έκανα βόλτες στον ηλεκτρικό

Μες την θήκη της κιθάρας δίπλα από τον πλανόδιο μουσικό που δεν έχει μαζέψει ούτε δέκα ευρώ

Είμαι αληθινή, μια στιγμή, ίσως αρκέσει για να γνωριστούμε

Μια ευκαιρία, μια λάθος στροφή, ίσως αρκεί για να ‘ρθω να τα πούμε

Νιώθω ευγνώμων για αυτή την ζωή ότι πω το ζυγίζουν με το που το ακούνε

Παίζουν κρυφτό μα δεν κρύβομαι εγώ, πρώτη θα εμφανιστώ με το που αναζητούμε, yeah

Έβγαλα καινούργια ταυτότητα, με φακελώσανε γρήγορα

Με έχουν συνδέσει με διάβασμα, επαναλήψεις και διαγωνίσματα

Με έχουν συνδέσει με τάξεις και φράγκα μα ανθίζω μες το περιθώριο

Με έχουν συνδέσει με πτήσεις, ταξίδια, αφού ανθίζω σε όλη την υδρόγειο

Ο ράπερ μου από την Αθήνα, ο παραγωγός μου ήρθε από τα Τρίκαλα

Με βρήκανε και είπανε ‘τι καλά!’, η μουσική βγαίνει αβίαστα

Σκοτάδια που γίνανε λάμπες, αγόρια που γίνανε άντρες απότομα

Αυτό το CD δεν λένε κουκουβάγιες, εγώ το ονομάζω κατόρθωμα

Δεν πίστευαν πως θα το κάνουμε, τώρα συμβαίνει τους παίρνουν τα σκάγια

Γέμισαν τα σπίτια με synthια και στίχους να μην τα γκρεμίσει η Ελλάδα

Ελα πιο κοντά μου να πάμε ταξίδι την επόμενη εβδομάδα

Αφιερωμένο στους πιο κοντινούς μου για αυτούς γίνομαι κουκουβάγια

Βγαίνουμε από την φωλιά μας την νύχτα

Πάνω απ ‘τα φώτα της πόλης πετάμε πάνω από τα σπίτια

Παίζουνε τρόποι χιλιάδες για να ξεγελάσεις την πίκρα

Ξέρω αρκετούς από αυτούς, μεταξύ μας λέμε την αλήθεια

Το βράδυ τα αλάνια ραπαρουν στο πάρκο, σκοτώνουν τα μπιτια

Ελα μαζί μου να πάμε ταξίδι, τα μάτια μου κοιτα

Αμα πληγωθούμε δεν είναι η λύση να γίνουμε πίτα

Είμαστε νιάτα, ο χρόνος κυλά, δεν κοιτώ την κλεψύδρα

Βγαίνουμε από την φωλιά μας την νύχτα

Πάνω απ ‘τα φώτα της πόλης πετάμε πάνω από τα σπίτια

Παίζουνε τρόποι χιλιάδες για να ξεγελάσεις την πίκρα

Ξέρω αρκετούς από αυτούς, μεταξύ μας λέμε την αλήθεια

Το βράδυ τα αλάνια ραπαρουν στο πάρκο, σκοτώνουν τα μπιτια

Ελα μαζί μου να πάμε ταξίδι, τα μάτια μου κοιτα

Αμα πληγωθούμε δεν είναι η λύση να γίνουμε πίτα

Είμαστε νιάτα, ο χρόνος κυλά, δεν κοιτώ την κλεψύδρα