Na szybie pełnej smug zaskrzypiał ranek

W ciasne szczeliny snu wemknął się jego chłód

W dziobie trzymając list nienapisany

Na parapecie usiadł kruk

Pojawia się wraz z nim między myślami

Dziwnie znajomy głos wołając, że to już

Pora powiedzieć ci, że się poddaję

Zmusić nie mogę się by czuć

Stoi przede mną mur

Zimny jak stal

Śliski jak szkło

Twardy jak beton

Stromym drapaczem chmur

Staje się gdy

Nadaję moc

Swoim sekretom

Na szybie pełnej smug wieczór się zjawił

W ciasne szczeliny dnia wemknął się jego mrok w dłoni ściskając list wciąż niewysłany

Na parapecie stawiam krok

Chociaż niełatwo żyć z tajemnicami

Można oswoić się z lodowatością ust

Które powiedzieć chcą, że choć się starałem

Zmusić nie mogę się by czuć

Stoi przede mną mur

Zimny jak stal

Śliski jak szkło

Twardy jak beton

Stromym drapaczem chmur

Staje się gdy

Nadaję moc

Swoim sekretom