Mieszkam w tekturowym pudle

Okna sam wymalowałem stara kredką

Łyk powietrza łapie z trudem

Już południe nawet się nie ubrałem

Karton bywa ciasny ale własny

Nie mam poza nim już się cieszyć czym

I tyle z życia mam co utraciłem sam

Wypycham nogą drzwi wiec nie przeszkadzaj mi

Karton nie ma szansy z deszczem

Nie odporny jest na mróz i przeciągi

Choć pogięty żyje w nim

Rzeczywistość progów mych nie przestąpi

Karton bywa ciasny ale własny

Nie mam poza nim już się cieszyć czym

I tyle z życia mam co utraciłem sam

Wypycham nogą drzwi więc nie przeszkadzaj mi

I tyle z życia mam co utraciłem sam

Wypycham nogą drzwi wiec nie przeszkadzaj mi

To wszystko to co mam, to wszystko to co mam

To wszystko to co mam to wszystko to co mam