Soms zit ik vast, kan ik amper voort of effe weg

Ken geen rust, ken enkel toeval of wat brute pech

Zo graag opzoek naar wat niet mag, maar zoveel deugd kan doen

Gorik rustig doe is kalm, ge hebt dit niet van doen

Waarom proberen of forceren als het anders kan?

Kijk naar beneden, dan maar boven, word er rustig van

Ben destructief, ook al bouw ik muren om mij heen

Soms gaat het goed, soms gaat het slecht, maak van mijn hart een steen

Weeral zo donker want de wind, het ligt weer op de loer

Een warme zomer, maar stond eenzaam op de binnenkoer

Soms ben ik grof, soms ben ik hard, soms ben ik echt een boer

Doe dit voor mijzelf, voor de familie, f*ck een aandachts h*er

Soms, wil ik dat er niemand met mij spreekt

Dat er niemand mij iets stuurt, dat ik effe weg ben van de kaart

Soms wil ik dat ik effe niet beweeg

Ver weg van alle stress en voor effe weg ben uit de buurt

En ook al ligt de wereld aan mijn voeten

En valt alles om te grijpen, is het moeilijk om zo door te gaan

Ik weet dat ik nog zo veel heb te doen, en nog zo veel wil creëren

Maar moet rust gunnen aan mijn hoofd

Mooie dingen liggen dichter dan men denken zal

Sta klaar voor alles, heb het liever warm dan iets te koud

De keuze die is snel gemaakt als't draait om dit

Is geen kleur hier, is het altijd zwart of wit

Draai ni rond te pot, en dat is hoe het zit

Vraag ni naar het uur als er geen tijd voor is

Uit het oog, is uit het hart, dat is wat ik altijd dacht

Nu ziet men mij op Instagram en denkt ge dat ik alles kan

Van flat gebouw naar flat gebouw, dat is hoe ik leven zou

Vergeten doe ik nooit, al zeker als ik ze niet vertrouw

Stond te stil bij wat ik had, niet meer bij wat ik dacht

Denk niet aan de toekomst maar ik werk er voor, dag en nacht

Soms wil ik weg, weet niet waar, maak ik mijzelf iets wijs

Soms wis ik weg wat iemand zei, soms breek ik zelf het ijs

Doe soms iets doms tot ik besef, betaal nu zelf de prijs

Soms is maar soms, maar nu voor altijd naar het paradijs

Soms, wil ik dat er niemand met mij spreekt

Dat er niemand mij iets stuurt, dat ik effe weg ben van de kaart

Soms wil ik dat ik effe niet beweeg

Ver weg van alle stress en voor effe weg ben uit de buurt

En ook al ligt de wereld aan mijn voeten

En valt alles om te grijpen, is het moeilijk om zo door te gaan

Ik weet dat ik nog zo veel heb te doen, en nog zo veel wil creëren

Maar moet rust gunnen aan mijn hoofd

Spijt, komt altijd veel te laat, en is zo vaak de rode draad

Dus denk ik na net voor de daad

Krijt, is waar ik bij niemand in sta

Schrijf in mijn lievelings taal, ik ging van niets naar Guy, ga

Feit, we werken dag en nacht door

Ben niet gemaakt voor kantoor, al ben ik een en al oor

Tijd, die moet ik nemen voor familie

Ben gefocust op die millie, doe dit alles voor mijn city

Bijt, altijd hard, en dang door, al zoveel dat ik hard [?]

Ik schrijf de hele nacht door

Wijk, nooit voor niemand niet af

Heb liever niets dan niet straf, vierkiezen lief en niet laf

Strijk, de plooien altijd zelf plat

Heb altijd al mijn werk gehad, ben een product van Sainte-Cath

Slijk, iets wat ik ken sinds klein kind, veel verloren

Pijn wint, maar kruip er door of blijf blind