Mamy dwa oblicza, jak na niebie księżyc

Często ludzki uśmiech skrywa żądzę pieniędzy

Nigdy się nie mierzy ludzi swoją miarą

Ale możesz im pokazać, jak żyć poza skalą

Można zdobyć sławę, tracąc przy tym honor

Nie trzeba przegrać życia, gdy się wstaje lewą nogą

Warto porozmawiać z kimś, kto chce cię wysłuchać

Gorzej jeśli jesteś ślepy, a ta osoba jest głucha

Trzeba być odpornym na ludzką głupotę

Sami się ubrudzą, mieszając innych z błotem

Zjadasz stertę plotek i borykasz się z bólem

Albo staje się tym klaunem, gdy dalej nimi żonglujesz

Mamy dwa oblicza, jak na niebie księżyc

Często ludzki uśmiech skrywa żądzę pieniędzy

Nigdy się nie mierzy ludzi swoją miarą

Ale możesz im pokazać, jak żyć poza skalą

Jakie nosisz miano poza swoim imieniem

Ja na pewno poza ksywą to jestem człowiekiem

Lepiej się obudzić pod kubłem zimnej wody

Niż lunatykować kompletnie nieświadomym

Każdemu po śmierci należy się pomnik

Niech każdy się zapisze na kartach historii

Oporni jak rezystor, by dokonać jakiejś zmiany

Ale na krytyce innych bardzo są skondensowani

Nawet największa miłość ma jakąś bolączkę

Nie jestem pod ochroną, by nosić obrączkę

Nawet największa przyjaźń czasem ma zagwostki

Na próbę wystawiają ją martwi królowie polscy

Mamy dwa oblicza, jak na niebie księżyc

Często ludzki uśmiech skrywa żądzę pieniędzy

Nigdy się nie mierzy ludzi swoją miarą

Ale możesz im pokazać, jak żyć poza skalą

Jakie nosisz miano poza swoim imieniem

Ja na pewno poza ksywą to jestem człowiekiem

Lepiej się obudzić pod kubłem zimnej wody

Niż lunatykować kompletnie nieświadomym