Yah

Τα παιδιά εδώ κάτω ξέρουν πως να αυτοκαταστρέφονται

Τι κι αν φτιάξανε φήμη εγκληματία με βλέπουν μεγάλο οι μικροί και με ντρέπονται

Τα παιδιά έχουν βγάλει στενή, τα παιδιά βγάλαν δρόμο και μόνα τους στέκονται

Η ζωή είναι για όλους μα κάποιος τους είπε γι'αυτούς η ζωή απαγορεύεται

Κι αν δεν ξέρω τι μας ξημερώνει άμα ζούμε το τέλος ή νέο ξεκίνημα

Πώς κατάντησα έτσι να έχουν περισσότερη αξία απ'τη ζωή μου τα κείμενα

Είπα κάνε ταξίδια να βρεις ηρεμία και πήγα Ιταλία και πήγα Γαλλία και πήγα Ισπανία και Πορτογαλία μα πάλι εδώ ξαναγύρισα

Ό,τι γράφω είναι ντοκουμέντο, άλλος ένας πρεζάκιας χαρισματικός σαν τον πρίγκιπα που'χε ταλέντο

Έτσι όλοι θα λένε όταν φύγω κι εγώ παγωμένος πάνω στο τσιμέντο, το'χω δει το γνωρίζω το έργο

Όταν γίνω κεράκι μην κλαίτε έχω αφήσει στιγμές να'χετε για να λέτε

Τα τραγούδια μου αυτά είναι έμβρυα

Τα αφήνω παρακαταθήκη να τα παραδώσετε για τους επόμενους, σαν το W με τους Ανώνυμους

Τα κομμάτια μου αυτά είναι συναίσθημα, τα σχεδίασα σαν αρχιτέκτονας

Να θυμίζουν σε όλους γιατί μεσουράνησε αυτή η μουσική στους millennials

Κι άμα πάω στον παράδεισο να είναι όπως βλέπω το Porto απ'το τελεφερίκ Και το σπίτι που ζούμε να μην το γκρεμίσουν να γίνει μουσείο ή μπουτίκ

Αν βρεθούνε τα ραπ μου γραμμένα σε κόλλα Ηλία να βγεις να τα πεις

Να αποδώσετε φόρο τιμής για να μη μας ξεχάσει κανείς

Κι άμα βρούνε λεφτά στο όνομα μου να πάνε σε κέντρα εθισμού ή φυλακές Είμαι ευγνώμων κι υπόχρεος στην επιστροφή κάτι μέρες ζεστές σαν κι αυτές

Αν ρωτήσουν που ανήκαμε πολιτικά πες τους η μουσική είναι μία

Κι άμα γίνει η ζωή μας ταινία, ονομάστε τη ελευθερία

Το πα- το παρόν είναι δικό τους, εγώ δουλεύω για το μέλλον

Από την πόλη με τ'άστρα ως την πόλη των αγγέλων

Έχω ζήσει τόσα πάνω κάτω, η πορεία μας δεν είχε πλάκα

Όλοι ψάχνουμε μια ευκαιρία και μια γάτα που θα ζει για πάντα

Όταν κλείνω τα μάτια τη νύχτα βλέπω τον πατέρα μου στον ουρανό

Είναι αλήθεια ή παραίσθηση αυτό; όπως τότε που καίγαμε raw

Όσοι ανθρώποι δικοί μου έχουν φύγει θα μείνουν για πάντα μέσα στην καρδιά μου (Για πάντα)

Θα'ναι δίπλα μου σαν τη σκιά μου,(για πάντα) θα τους έχω για πάντα κοντά μου

Το κομμάτι μου αυτό είναι διαθήκη, άσε τι δείχνουν στα stories

Η ζωή είναι 50 χαρά κι άλλο 50 λύπη, ξέρω πως έχω υπάρξει καθίκι

Όταν ήμουν στη χρήση κι έβγαινα να γίνω, χαρμάνης και μέσα στη φρίκη

Όταν έμπαινα σπίτι σου μέσα και λέγανε όλοι καλώς τον αλήτη

Έχω αδέρφια που κάνουν τα πάντα να ζήσουνε τίμια κι αξιοπρεπώς

Μας χωρίζουν συνέχεια οι ανάγκες τουλάχιστον όχι ο κωλοεγωισμός

Ο Αντώνης πήγε Γερμανία, ο Γιάννης τη βγάζει στο Broadway

O Γιώργος δουλεύει επαρχία κι εγώ έμεινα εδώ κάνω δισκογραφία

Κι άμα πάω στον παράδεισο να είναι όπως βλέπω το Porto απ'το τελεφερίκ Και το σπίτι που ζούμε να μην το γκρεμίσουν να γίνει μουσείο ή μπουτίκ

Αν βρεθούνε τα ραπ μου γραμμένα σε κόλλα Ηλία να βγεις να τα πεις

Να αποδώσετε φόρο τιμής για να μη μας ξεχάσει κανείς

Κι άμα βρούνε λεφτά στο όνομα μου να πάνε σε κέντρα εθισμού ή φυλακές Είμαι ευγνώμων κι υπόχρεος στην επιστροφή κάτι μέρες ζεστές σαν κι αυτές

Αν ρωτήσουν που ανήκαμε πολιτικά πες τους η μουσική είναι μία

Κι άμα γίνει η ζωή μας ταινία, ονομάστε τη ελευθερία