Są chwile gdy nie rozmawiamy

Mijamy się tylko monologami

Wcale się nie zgadzamy

Nie wiem czy w ogóle coś razem mamy

Codzienność zamienia się w czarną dziurę

Giną w niej szczęścia chwile

Ginie nasze życie, nasz czas

Tygodnie miesiące, ty i ja

U progu kolejnego grzechu

Na skrzyżowaniu naszych wad

Diabeł zyski mnoży i wciąga nas w swój świat

Dzielą nas sterty brudnych naczyń

Kłamstwa strachem zamykające serce

Codzienne kłótnie nie wiadomo o co

Rachunki za wodę, za światło i za net

Czasem dzieli nas krok

Czasem dzieli nas otchłań

Zamknięci w sobie

Stoimy przy otwartym oknie

U progu kolejnego grzechu

Na skrzyżowaniu naszych wad

Diabeł zyski mnoży i wciąga nas w swój świat