Oni żyją na krawędzi — co dzień drin, prozak

Zwykli ludzie z demonami w dziwnych symbiozach

Jestem trochę z tej planety, trochę kimś spoza

Dookoła serca kraty — w nim pożar

Społeczeństwo konformistów, wolę sny w słowach

Tworzę własny świat, aby nie sfiksować

Męczy mnie ta branża, próbuję być ponad

Męczy hipokryzja, tląca chciwość w tych głowach

Każdy gra tu swoją grę, mam swój styl, zobacz

Gdybym nie był pacyfistą to bym ich pożarł

Chociaż myślisz, że już wiesz kim jest Meek, Oh Why?

Nie sądzę, że już wiesz kim jest Mikołaj

Bestia liże rany, wystawiła kły z morza

Dzieci w patoyoutuberze widzą rys wodza

Poprzestawia im to w głowach tak jak mistrz Yoda

Czy to jeszcze rzeczywistość, czy już hipnoza