Gölgeler karanlık, içimde savaş var,

Yaralı bir kuş gibi, kanatlar paramparça.

Kalbimde bir yankı, susmayan bir çığlık,

Hayat bir rüya değil, gerçekler hep kıskaçta.

Firkat, firkat, yanar bu yürek,

Kaçsam da uzak, hep aynı felek.

Firkat, firkat, yollar hep diken,

Dönsem de nafile, acılar bilen.

Zamanı durdursam, geçmişe dönerdim,

Dost sandıklarım, düşmana döner birden.

Sokaklar sessiz, her köşe bir mezar,

Huzur mu, o da yalan, hep yakan bir azar.

Dünya dönüyor ama ben hep aynı yerde,

Adımlar ağır, çamur var kaderde.

Ne bir umut ışığı, ne bir nefes nefeste,

Firkat bir zincir, kilitli bu kafeste.

Firkat, firkat, yanar bu yürek,

Kaçsam da uzak, hep aynı felek.

Firkat, firkat, yollar hep diken,

Dönsem de nafile, acılar bilen.

Son bir sözüm var, sessizce yankılanır,

Gözyaşlarım toprağa düşer, yağmur sanılır.

Firkat beni sardı, geceye karıştım,

Bir gün belki biter, rüyada buluştum.