Rok dziewięćdziesiąty piąty, miasto Warszawa

Przełom powoli na kapitalizm zakrawa

Siedzą w blues barze, w dawnym szalecie

Śmierdzące interesy pasują tu dobrze przecież

Młody wszedł w posiadanie przypadkiem, na działkach

Ktoś tam wyjechał, została się po nim grządka

A na tej grządce roślina piękna i nieporządna

Kiedy urosła, młody po prostu ją posprzątał

Rozdawał kolegom i dziewczynom, no bo miał gest

Ale hydrant na półpiętrze to nie miejsce

Teraz ręce mu się pocą, bo nie ma wprawy

Umówili cenę, miejsce, dopili browary

Palą i mierzą się wzrokiem

W szarawym świetle szalety nie mają okien

Tamten wygląda jak z reklamy pierwszych komórek

Młody kopie się w sumienie, ale jest spokojny w sumie

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną

Właściwie w tej samej godzinie na nieodległych Stegnach

Do warzywniaka weszła delegacja wredna

Dotykają pomidorów i jabłek

Tak, jak się dotyka twarzy umarłych

Właściciel patrzy na nich, potem na zegarek

Właściwie mógłby się wziąć za zamykanie

Ale ci nic nie kupują i nie mówią nic

Grubszy rozgniata w pięści winogrona kiść

Lato się dobija jeszcze trochę do szyb

Słońcem gorącem, z daleka słychać bit

Jakieś dzieciaki pod dźwięki boomboxa

Próbują na betonie Jordanowi sprostać

No, to jak będzie — to ten chudy jak tyka

Się namyśliłeś — i zapalniczką pstryka

Nawet gdybym miał, to bym nie zapłacił

Niech wam, gnojki, płacą ci, co sami są bogaci

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną

Północ, sierpień, księżyc, górka

Niedaleko CPN-u, gdzie wódka na półkach

Młody wcześniej wziął setkę na spokój

Czeka na tego, który wyjdzie z mroku

Wszystko się uda, flota pójdzie na wakacje

Pierwszą bieliznę dla Anki i drobne atrakcje

Niech się nie trzęsie ten kurewski papieros

To zwykły koleś, a nie żaden heros

Się witają, bez słowa

Banknotów zwitek i plecak młodego

Zamieniają się miejscami

Gdy wyciąga rękę po raz pierwszy, spokojny

Czuje zimną lufę pod młodymi żebrami

Oddaje pieniądze i przełyka ślinę

Myśli: jestem durniem

A ty wszawym sukinsynem

Bum, błysk i hałas

Warzywniak złożony do środka

Młody patrzy w księżyc

Pewien, że nie żyje

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną

A myśli szybko biegną

By wpadać w czarne sedno

By łączyć się ze strachem

W wydyganą, lepką jedność

A oczy ledwo patrzą

Jakby patrzyły w bagno

Jakby zapadły na chorobę

Trochę nieładną