Επιλεκτική αμνησία

Το επόμενο μου τρίκ είναι να έχω ξεχάσει ως το τρία

Θα μείνουν κάνα δύο που αργά θα αφηγηθούν την ιστορία

Ίσως τα μάτια κάνουν zone out μα βλέπω crystal clear

Έχω ανάγκη να νιώσω full και όχι με δύο "o"

Στιγμές που ζω το record low

Η ζωή μου σαν ένθετο, ξεφύλλισα

Πολλά δεν με ψήσαν σελίδες γύρισα

Νύχτες μπήκα στο booth και το ξεφτίλισα

Μίλησα πολύ σε πόλεις πλαστικές

Ψάχνοντας τρόπους δύσης

Χωρίς να φοβάμαι μέρες κρίσης

Είναι δειλία τις περισσότερες φορές

Και όχι μέσο λύσης να εγκαταλείπεις

Πεπεισμένος πως οι άνθρωποι είναι εκπλήξεις

Προς το παρόν, μισές ευκαιρίες, γεμάτα ρίσκα

Άνω και κάτω τελείες σαν κάτω και άνω Πατήσια

Άμα τα rap δεν είναι χάρτες που δρόμους μας δείξαν

Δεν με νοιάζει τόσο που σε πείσαν

Σαν να 'ναι η τελευταία φορά

Που ψάχνω τον τρόπο να διώξω τη νύχτα

Η τελευταία φορά που είπες

Πως φτάνει να πεις καμιά αλήθεια

Και ας πια δεν μ' αφορά ο χρόνος τι φέρνει

Αν πιάσαν και αν είδαν

Θα 'μαι εδώ κοντά στιγμές

Που βουτάει στο σκοτάδι το σύμπαν

Ξεμένω από όλα εκτός των στίχων

Είμαι λιγάκι παραπάνω από επιμέλεια δίσκων

Κοιτάω τη ρίζα μα το χάος μου δέντρο δεν είναι

Έχω τους λόγους στήνω το κουπλέ σαν διάγραμμα fishbone

Κάνε σαν να ξέρεις που πάμε

Με τρύπια τσέπη χάνω λόγια όταν πετάμε

Είμαστε αυτόφωτοι

Νύχτες που δεν περνάνε και πονάνε

Να 'ναι άραγε αρκετές αυτές οι λέξεις

Μήπως και άλλες σου χρωστάμε

Η λίστα με τα πράγματα που 'χεις να κάνεις

Δεν είναι λόγος να πεθάνεις

Εδώ μας έφαγε το ψάξιμο, τα σκούρα, η φαγούρα

Τι στον πούτσο παριστάνεις

Είναι εύκολο να χάνεις

Οι δρόμοι αδειάζουν και εγώ μαζί τους

Δεν έχει πλάκα να χτυπάς πια πόρτες τοίχους

Θορυβώντας τους σιωπηλούς κατοίκους

Ταράζεις τους κύκλους

Κάνεις σαν να θέλουνε να ακούν τους στίχους

Σαν να 'ναι η τελευταία φορά

Που ψάχνω τον τρόπο να διώξω τη νύχτα

Η τελευταία φορά που είπες

Πως φτάνει να πεις καμιά αλήθεια

Και ας πια δεν μ' αφορά ο χρόνος τι φέρνει

Αν πιάσαν και αν είδαν

Θα 'μαι εδώ κοντά στιγμές

Που βουτάει στο σκοτάδι το σύμπαν

Όσα δε θα 'θελα να ξέρω είναι πλαϊ μου

Και όσοι δεν θα 'θελα να ξέρω είναι από κάτω μου

Όσοι φοβούνται για πρωινό είναι στη φάση μου

Όσο πέφτω φτύνω rap

Σαν να με ξέρει ούτε η μάνα μου

Δεν είμαι εγώ αυτό το ράπ

Έχει μονότονη ροή

Και ας πήγαμε στροφή στροφή

Στρωτοί πολίτες μουσική

Βγαλμένη από καταστροφή

Η αϋπνία είναι γιορτή

Και εγώ απολαμβάνων της κολλάω πάνω της

Προσπάθειες εσφαλμένες που φέραν όμορφες μέρες

Πέφτει θλίψη εξατμίζεται σαν σταγόνες σε τέντες

Και είμαι πάνω από κουβέντες

Χαρτί και μυαλό λεκέδες

Χάνει ο πρώτος στο παιχνίδι με τις πένες

Άρα το νου σου, η ομορφιά είναι στην ώρα

Που ίσως να έκανες πρώτη του κεφαλιού σου

Κάποτε έφτανε απλά το να με ακούσουν

Τώρα έρχομαι μία για κάθε blue moon

Μία για κάθε full moon και ας κάνω σαν, κάνω σαν

Κάνω σαν να 'ναι η τελευταία φορά

Που ψάχνω τον τρόπο να διώξω τη νύχτα

Η τελευταία φορά που είπες

Πως φτάνει να πεις καμιά αλήθεια

Και ας πια δεν μ' αφορά ο χρόνος τι φέρνει

Αν πιάσαν και αν είδαν

Θα 'μαι εδώ κοντά

Στιγμές που βουτάει στο σκοτάδι το σύμπαν

Κάνω σαν να 'ναι η τελευταία φορά

Που ψάχνω τον τρόπο να διώξω τη νύχτα

Η τελευταία φορά που είπες

Πως φτάνει να πεις καμιά αλήθεια

Και ας πια δεν μ' αφορά ο χρόνος τι φέρνει

Αν πιάσαν και αν είδαν

Θα 'μαι εδώ κοντά

Στιγμές που βουτάει στο σκοτάδι το σύμπαν