Nie mam nic ponad to co mam, ambicja każe grać tak

Olać strach i stres i ból, to polskich ulic blask

Nic ponad to co mam, talent i trochę farta

Parę grzechów, błędów, strat i życie co ma smak

Mam tych, których kocham z nimi szukam miejsca w tych blokach

Rodzina to święta rzecz, nie inwentarz na pokaz

Mam na szyi flajkę, drewno warte więcej niż platyna

Filozofię co wypełni wnętrze i działa jak filar

Mam bliznę od mostka do pępka, żebym co dnia pamiętał

O wtopach i błędach i zdrowia nie przegrał

Ja mam, serce spokojne jak cisza po burzy

W oczach stężenie pewności co zawstydza meduzy

Mam coś więcej niż statystyka, mnie nie podliczaj

Bo jakbyś chciał upychać cyklon do słoika

Mam duszę artysty, zmysły by ogarnąć biznes

Własną wizję jak łączyć pasję z zyskiem

Mam ojczyznę, chociaż czasem z trudem się żyje tu

Zostaję na pokładzie nie zniknę jak byle szczur

Mam wrogów, ale atencję tylko dla przyjaciół

Żeby mieć całą resztę mam jeszcze sporo czasu

Mam swoją drogę życia rządzę w nim - totalitaryzm

Moje życie to moje życie nie cover życia moich starych

Plany jak stawiać nowe kroki w nowych butach

Więcej wiary, że ten underdog podzieli los Syriusza

Mam balast złych decyzji wciąż na plecach

Ale mówić przede wszystkim o tym co nas czeka

Spora przepaść dzieli moje dziś od moich celów

Stąd bardziej wierzę w moje sny od moich genów

Mam żonę, dom, pracę, mam o co walczyć

Człowiek zwykły jak każdy stop niezwykły jak każdy

Wciąż mam kilka trudniejszych momentów

Odwagę się przyznać czasem ciężko ukryć się od lęku

Mam wiarę w oczach, siłę w oczach nawet jak nas

Życie częściej gania po lekarzach niż restauracjach

Nie jestem z tych co bez wkładu żądają zmian

Mam skromność schylić głowę dziękować za to co mam

Nie mam nic ponad, ambicja każe

Olać strach, to polskich ulic blask

Nic ponad talent i trochę farta

Parę grzechów i życie co ma smak