Słyszę jej głos, i robię coś, co przypomina mi, że nauczyłem się self-love

Self-made, self-broke

Fenomenalnie, żeby potem poczuć all time low

Jestem jak ogień podobne poznaje swoje

Podobno to tylko moment, podobna to myślę o niej

Wiara czyni cuda, więc może - może się uda

A może nic już nie wskóram, ale pół-akt? To tylko dupa

Pułap poezji o cudach

Tak jak jej dusza, przez to zacząłem się ruszać

Kumam - co to jest sztuka, że może być wulgar

I tego właśnie szukam

Nie miałem nic poza pieniędzmi, albo wszystko oprócz siebie

Gdy wrócił do mnie bezsens, wyrywały aż się ręce w ruch

Szczęście, że nie jestem bullet-proof

Żywy duch

Autorytet zbudowany serią słów, serio w chuj

Kalkulowałem zyski straty

Nie brałem do uwagi, czy "coś" - coś dla mnie znaczy, znaczy

Byłem uparty, poważnie niepoważny

Z prawdą nie do pary i solą ran otwartych

Nie wracam, bo jestem

Mam więcej odcieni, ale barw niekoniecznie

Malujesz w moim świecie, a ja na Ciebie lecę - lecę jak 9/11

I tak czas wszystko zamiecie gdzieś na pewno wzejdzie słońce, a gdzieś kontrowersje

Więc rób - co ma znaczenie

To chyba najważniejsze - iść ślepo za sensem

Jeszcze gorzej jest go nie mieć

I się ciągle mijać z celem

I się krzywdzić więcej w gniewie

Chociaż wiem, że nic nie wiem

Czerń i biel ubrane w wybory

Wybrane paradoksy - spis z ulubionych

Kpić można do woli, zaś pić na umór szkodzi

Ty wydobądź krzyk i przejrzyj na oczy

Lustro pęka w pół, gdy czujności traci bunt

Lub wraca w angaż niemy niedorzeczny piękny trud

To nigdy nie był wróg, a niedostrzeżony ból

Co go nie chce moment czuć, więc przychodził wielki Szu

Zostawiał brud

Po nim przyszedł wielki boom

Rozkapryszony cud, który zaczął spłacać dług

Wygaszając cug i użyźniając grunt

Nadał nową definicję słowom - szczęścia łut