Chuj z tą traumą, już się nie chcę z nią obnosić

Lecz to hańba, lecz to skandal, że do dziś nie mam przeprosin

Za to wszystko, co się stało, napisałem kartek stosik

Które nagrał, ale których nikt nie zechciał dać na głośnik

Zrozumiałem, czysta furia to za mało na karierę

Więc spaliłem resztę tekstów, i tak siara być raperem

Ale ona bez pardonu walcem wkracza na mój teren

Jeszcze w mojej bluzie, jeszcze chce nazywać mnie stalkerem

Po co nam takie labele? Owszem, byłem zakochany

Ale niech rzuci kamieniem ktoś, kto nie miał takiej panny

W swoim życiu, której celem było pogłębianie chandry

I sprawianie, że się czujesz niewidzialny

Tak, śledziłem ją po mieście, Boże, wielkie mecyje

Mnie prześladuje klątwa, odkąd jestem dzieckiem i żyję

Ale by pytać mnie o Piotra, to już granda i zbrodnia

Drogi słuchaczu, wiedz, że będę miał swą zemstę, nim zginę

Mrugają trzy kropki (Trzy kropki, trzy kropki)

Znikają trzy kropki (Trzy kropki, trzy, trzy)

Muszę być jak oni, są źli, podli

Bo bycie dobrym to sny, mrzonki, to sny

Mrugają trzy kropki (Trzy kropki, trzy kropki)

Znikają trzy kropki (Trzy kropki, trzy, trzy, trzy)

Muszę być jak oni, są źli, podli

Ona i Piotrek – mej gry pionki

Zemsta będzie jakże słodka, talerz będzie licked clean

Postawiłem fejk Instagram z profilowym z LinkedIn

W bio chciałem, żeby było tajemniczo: "Sweet dreams"

Piszę jako Piotr, biję: "Tyle tylko śpisz, queen?"

Zrobiłem na szybko feed, większość z tego Photoshopy

Mam nadzieję, że nie kliknie followersów, bo to boty

Foty z jachtu, foty z Rio, pierwsza klasa, wodoloty w sejfie

Jeszcze fejk selfiki, jeśli spyta o dowody

Nagle trzy kropki, odpisuje mi chwilę po pierwszej

Trzy kropki

Trzy kropki, o mój Boże, ty żyjesz, to śmiesznie

Trzy kropki

Trzy kropki, nie śpisz o tej porze, no co ty, piszesz poezje?

Usłyszałam smutne wieści, to sobie piję od pierwszej

W sensie od 13:00, późno jest i wiem, że nie zasnę

Sam rozumiesz, zima w Polsce, no pewnie ciągle się chlać chce

Nie wiem, co cię dziś spotkało, lecz mogę być twoim lekarstwem

A mówiłeś, że mnie nie chcesz, to było kłamstwem

Mrugają trzy kropki (Trzy kropki, trzy kropki)

Znikają trzy kropki (Trzy kropki, trzy, trzy)

Muszę być jak oni, są źli, podli

Bo bycie dobrym to sny, mrzonki, to sny

Mrugają trzy kropki (Trzy kropki, trzy kropki)

Znikają trzy kropki (Trzy kropki, trzy, trzy, trzy)

Muszę być jak oni, są źli, podli

Ona i Piotrek – mej gry pionki

I już słyszę, to nie wyjące na Alejach Ujazdowskich policyjne bestie

To nie ambulans wiozący rannego spod placu Unii Lubelskiej

To nie konwój pijanych dygnitarzy w drodze na zabawę w otchłań Krakowskiego Przedmieścia, nie, proszę państwa!

To syreny alarmowe wyją w czeluściach, w najgłębszym bunkrze jej serca

Proszę słuchać!

Piszesz w ciekawym momencie, bo wczoraj wpadłam na niego

Znowu cię śledzi? Może, nie wiem, kocha mnie nadal na pewno

Miał swój notes, po co, Boże? Bo chce być nadal poetą (Lol)

Byłam z ziomkiem, dostał w mordę i się poskładał jak Lego

Pisze o nas? A niech se pisze, nikt nie sprawdza tych płyt (Ał)

Myślałam, że nie zobaczę cię nigdy, nagle pojawiasz się w mig

Jestem pijana, no ale to powiem, że cię kochałam jak nikt

Czerwony Kapturku, jestem na ciebie wciąż łasy jak wilk

I nie wiem, czemu ci na duszę naplułem

Daj mi szansę, to pokażę ci swą drugą naturę

Aha, ej, bo mam pytanie, raczej głupie, tak czułem

Bo skąd wiedziałeś, że siedzę w czerwonej bluzie z kapturem? (Yyy...)

To w ogóle jego własność, się spotkamy, to opowiem

Wciąż myślisz o nim? Mm, nie spędza mi snu z powiek

Nie wiem w ogóle, co ty kiedykolwiek w nim widziałaś

Wiesz co? To kiedyś był obiecujący, młody człowiek

Mrugają trzy kropki