ਕਰਨਾ ਕੀ ਡੌਲ਼ਿਆਂ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਵੰਗਾਰ ਕੇ ਸੁੱਕਾ ਜੇ ਲੰਘਜੇ

ਟੰਗ ਦੇ ਸਾਲੇ ਨੂੰ ਘੀਆ ਵਾਂਗਰਾਂ ਮੁੜਕੇ ਫੇਰ ਕਦੇ ਨਾ ਖੰਘਜੇ

ਡੰਗਜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਪਿੱਠ ਤੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਤੋੜਦੇ ਦੰਦ ਜੇ

ਝੰਬਦੇ ਦੋ ਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੀਝ ਨਾ ਸਾਲੇ ਬਹੁਤੇ ਫੈਲਾਉਦੇ ਜੋ ਖੰਭਜੇ

ਬੰਬ ਜੇ ਪਾਇਆ ਕਰ ਤੂੰ ਕੱਪੜੇ ਗੋਰੀਆਂ ਰੰਨਾਂ ਦਾ ਬਣਨਾ ਚੰਦ ਜੇ ਢੰਗਜੇ ਸਿੱਖਲੈ ਗੱਲਾਂ ਸੁਨਾਉਣ ਦੇ ਗੱਲਾਂ ਘੁੰਮਾਉਣ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਉਣ ਦੇ ਫ਼ੈਨ ਬਣਾਉਣ ਦੇ ਦਿਲ ਚੁਰਾਉਣ ਦੇ ਰੰਨਾਂ ਪੱਟਤੇ ਬਿਠਾਉਦੇ ਬੰਨਕੇ

ਕੰਮ ਤੇ ਜਾ ਮੇਰੇ ਬਾਈ ਪੈਸੇ ਕਮਾ ਮੇਰੇ ਬਾਈ ਭਰਲੈ ਜੇਬਾਂ ਕਰਨੇ ਫ਼ਨ ਜੇ

ਰੰਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਭਰੋਸਾ ਨੀ ਹੀਰ ਦਾ ਨਾਲੇ ਸੌਖੇ ਨੀ ਰਾਹ ਝੰਗ ਦੇ

ਚੰਡ ਕੇ ਰੱਖਦੇ ਮਰਦ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਖੁੰਢੇ ਹਥਿਆਰ ਨੀ ਚੱਲਦੇ ਜੰਗ ਚੈਂ ਡੰਡ ਤੇ ਜਿੰਮ ਕਦੇ ਨਾ ਛੱਡੀ ਮਰਦ ਤੇ ਘੋੜਾ ਸਿੰਬਲ ਨੇ ਸੰਦ ਦੇ

ਬੰਦ ਜੇ ਕਰਨੇ ਏਸ ਜਹਾਨ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰੱਖੀ ਹੌਂਸਲਾ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਜੰਡ ਦੇ

ਗਮ ਦੇ ਆਉਣਗੇ ਬੱਦਲ਼ ਚੜਕੇ ਹੋਣੀ ਬਰਸਾਤ ਵੀ ਪੂਰੀ ਜੰਮਕੇ

ਚੰਮ ਤੇ ਸਹਿੰਦੇ ਨੀ ਦਰਦ ਹੁੰਦੇ ਨੀ ਮਰਦ ਰਹਿੰਦੇ ਗਿਆਨ ਜੋ ਵੰਡਦੇ

ਭੰਡਦੇ ਛੰਡਦੇ ਜਿਉਂਦੇ ਨੂੰ ਮਿੱਤਰਾ ਗੌਰ ਨਾ ਕਰੀ ਬਕਵਾਸ ਦੀ ਪੰਡਤੇ

ਭੰਗ ਦੇ ਭਾਣੇ ਨੀ ਜਾਣੀਆਂ ਮਿਹਨਤਾਂ ਸਫਲਤਾ ਲਾਊਗੀ ਚਾਰ ਚੰਨਜੇ

ਠੰਡਜੇ ਪਾਉਣੀ ਸਕੂਨ ਦੀ ਕਾਲਜੇ ਚੱਲੀ ਕਨੂੰਨ ਏ ਕੁਦਰਤ ਮੰਨਕੇ